Aksak Maboul - Figures (2020)

40 jaar heeft de Belgische Marc Hollander zijn project Aksak Maboul in de vriezer gelegd, voordat hij het in 2020 eindelijk weer tijd vond om het geheel te ontdooien. Tussentijd nog wel wat opgepoetst archiefwerk de wereld in geslingerd, maar nu dus echt origineel werk van deze man die in de late 70's in samenwerkingen met vooruitstrevende rock groep Henry Cow frontrunners van de Rock In Opposition beweging waren.

Kort samengevat voor de jonkies onder ons (zoals ikzelf) die niet direct klaar hebben liggen wat Rock in Opposition inhield: Een samenwerking/samenscholing van bands die niet onder één genre te vangen zijn, maar overeenstemming vonden in radicale, avant-garde invalshoeken als het op muziek aankomt. De beweging was zowel een opstand tegen clichématige rockstructuren als tegen de muziekindustrie die maar niet warm leken te draaien voor hun creatieve escapades

Hollander heeft in de tussentijd zijn eigen label opgericht en banden gelegd met Véronique Vincent, die de Franstalige zang op dit album grotendeels verzorgd. En naar goed resultaat mag ik wel zeggen, Veronique steelt hier af en toe de show. De muziek is echter ook een absolute blikvanger. 40 jaar later een stuk minder rock, maar een stuk meer focus op elektronische kunstjes. Progressieve Pop met tweemaal een hoofdletter P. Ik krijg sterke Stereolab vibes bij dit album (en niet alleen door door de Franse vocalen), maar alles is net wat chaotischer.

En dan de details op dit album, och de details. Het is een vrij lang album, maar het is zo'n rariteitenkabinet aan soms weer onnavolgbaar gepingel en dan weer wenkbrauw fronsende melodieën, dat het je steeds weer het album in weet te slepen als ze je kwijt dreigen te raken. Het is net een luchtkasteel waar je door heen struint, met verborgen gangetjes en geheimen kruipruimtes en waar achter elke deur weer een onverwachts luisterspel wacht.

Laat ik het zo zeggen, het is niet iets wat je dagelijks hoort, de opposition leeft voort

Eerste luisterbeurt: lekker eigenwijs anders, en behoorlijk vrolijk.
Weet nog niet of ik zo'n fan ben van de Frans zingende dame.

Verrassend genoeg ontdekt via een of ander Eindejaarslijstje tussen de black metal en doom albums.