Nanci Griffith - Other Voices, Other Rooms (1993)

Toen ik als veertienjarige als een blok viel voor deze plaat, had ik werkelijk geen idee dat die liefde zo lang ging duren.

Waarom weet ik niet, maar ik kreeg op die leeftijd een eerste oprisping van country-liefde (jaja - lachen mag ), ik denk dat deze plaat daar deels verantwoordelijk voor was.

Hier geen zogenaamd archetypische country (je weet wel: "hond (waarschijnlijk luistert hij naar de naam "Jimmy") is dood/vrouw is weggelopen/ik wil dood"). Het is folkmuziek gebracht door een zangeres met country-roots.

Het is een uiterst stemmig plaatje. Een verzameling covers waar onze lieve Nanci haar eigen draai aan geeft ... Ze doet dat heel subtiel, met haar lieve stem (hell, ik ben verliefd op die stem ).

De arrangementen hier vind deze jongen trouwens ook erg warm, met niet opdringerige strijkers en kristalheldere akoestisch gitaargepluk - en af en toe de obligatoire mondharmonica.

Dit alles klinkt als de ideale achtergrondmuziek voor personen in de herfst van hun leven, die iets om luisteren zoeken nadat ze op zondag hun stukje kwarktaart achter de kiezen hebben.

Neen - neen - neen: daarmee doe je deze plaat werkelijk tekort.

Ik vermoed dat Nanci met het coveren van deze folknummers een "dank u" richting haar inspiratoren wou zenden. Wel, het is een uiterst mooie dankbrief geworden - zeg ik

Het materiaal dat Nanci uitkoos mag er trouwens wezen:

"Women of the phoenix" lijkt wel een soort lofzang te wezen op de ordenende factor die een vrouw kan wezen in de mannelijke chaos.

"Wild and damn near free/But, a Woman of the Phoenix is the medicine they need"

Ander prijsbeest: Tecumseh Valley van Townes Van Zandt (beluister die Townes trouwens! ):

"She saved enough to get back home/When spring replaced the winter/But her dreams were denied/Her Pa had died/The word come down from Spencer/So she turned to whorin' out on the streets/With all the lust inside her ..."

Boots of Spanish Leather dat Bob Dylan schreef in een romantische bui (Bob Dylan in een romantische bui? Dat klinkt inderdaad als "ze houden de winterspelen in Arizona de volgende keer"), krijgt door die vrouwelijke interpretatie van Nanci een nieuwe, tedere dimensie. En tederheid, daar kan je nooit genoeg van hebben

Het vreemde is dat ik steevast kippenvel krijg bij dezelfde nummers: Speed of the sound of loneliness en From Clare to Here (die intro van dat "From Clare ...", altijd prijs bij mij) - waarschijnlijk komt het die beide nummers ronddartelen op het terrein van de eenzaamheid.

("When Friday comes around/We're only into fighting/My Ma would like a letter home but/I'm too tired for writing" ).

("The only time I feel alright/is when I'm into drinking/It can sort of ease the pain of it and it/levels out my thinking")


Door die empathische frasering van Nanci wordt het allemaal zo prachtig genuanceerd gebracht

En raad eens ook wie aanwezig is met een nummer? Good ol' Woody Guthrie, de man op wiens gitaar stond te lezen: "This machine kills fascists"

Woody tekent hier voor het gezapig lichtvoetige Do Re Mi . Ja, je moet dat Do Re Mi-gevoel hebben, nietwaar?

Ik ga hier afsluiten, en mezelf enorm tevreden tonen dat ik deze plaat überhaupt in m'n bezit mag hebben.

Heerlijke plaat absoluut ,hierboven allemaal goed omschreven From Clare to Here is mijn favoriet.4,5 sterren waard,ook het vervolg Other Voices too uit 1998 is de moeite waard

Hier is helemaal niks mis mee. Al blijft het vrijwel ondoenlijk een nummer van Bob Dylan zo te coveren dat het beter klinkt dan van hem zelf. Dat is toch iedere keer wel weer opvallend dat er bijna niemand de zegginskracht heeft van Dylan. (en geloof me, ik ken zo langzamerhand alle tegens van zijn stem wel en ik begrijp dat ook)

Het is inderdaad country wat geen country is.... het "hangt" meer in tussen folk, singer/songwriter en (tsa) country. Het is len blijft lastig te omschrijven.....
Jammer dat bij de albums niet het album Poet in my Window staat, die vind ik eigenlijk beter. En zo mis ik er nog een paar (Het wonderschone Revisted om er maar 1 te noemen.)

Maar er blijft genoeg te genieten op dit album. En haar stem is inderdaad mooi....

Zelfs de titel is een cover.

magistraal album van wijlen Nanci Griffith. haar eerste album op het Elektra label, nadat zij 5 albums (incl. het live album "One Fair Summer Evening") voor MCA had gemaakt. een beter album dan deze zou zij hierna nooit meer maken op Elektra. in 1994 won zij hiermee de Grammy Award voor "Best Contemporary Folk Album". met dit album wilde zij een eerbetoon maken aan alle songwriters uit het folkgenre die haar als inspiratie hadden gediend om zelf songs te gaan schrijven. inmiddels alweer 30 jaar geleden uitgebracht. een klassieker, een tijdloos album. dit album waar alles aan klopt, is een aaneenschakeling van hoogtepunten. de titel Other Voices, Other Rooms is vernoemd naar de titel van de 1e roman (uit 1948) van de schrijver Truman Capote. quote it marked a time of new voices in literature and coincided with a rebirth of interest in folk music with the added twist of focus on the singer/songwriter. Woody Guthrie, Pete Seeger, The Almanac Singers, Alan Lomax, The Weavers, The Carter Family and Odetta among others were true pioneers in passing on the passion of the singer/songwriter to the next generation unquote

voor degenen die willen weten van wie de songs op dit album afkomstig zijn:
1. Across The Great Divide - Kate Wolf
2. Woman of the Phoenix - Vince Bell
3. Tecumseh Valley - Townes Van Zandt
4. Three Flights Uo - Frank Christian
5. Boots of Spanish Leather - Bob Dylan
6. Speed of the Sound of Loneliness - John Prine
7. From Clare to Here - Ralph McTell
8. Can't Help Wonder Where I'm Bound - Tom Paxton
9. Do Re Mi - Woody Guthrie
10. This Old Town - Janis Ian/John Vezner
11. Comin' Down in the Rain - Buddy Mondlock
12. Ten Degrees and Getting Older - Gordon Lightfoot
13. Morning Song For Sally - Jerry Jeff Walker
14. Night Rider's Lament - Michael Burton
15. Are You Tired of Me Darling - G.P. Cook & Ralph Roland
16. Turn Around - Malvina Reynolds, Harry Belafonte & Allen Greene
17. Wimoweh - Traditional South African

over de ontstaansgeschiedenis van dit album schrijft Nanci Griffith in de liner notes o.a. het volgende
quote
As a young child in Austin, Texas in the early 1960's, folk music became my first love. It's been my intention in this project to pass on these songs and voices to the next of us in search of their first love and to preserve as best I could the phrasing and individuality of all the songwriters in this collection. I harbor great hopes that those who hear these songs for the first time, and discover a genre of music they'd like to hear more of, will go out to the record store and search through the bins to find the original works of these writers and artists. This recording project has been the dream of a lifetime come true for me both as an artist and a songwriter.
unquote

Hoewel ik het album al een paar weken in m'n bezit heb, heb ik het vandaag voor het eerst gedraaid en ..., instant kippenvel! Nanci's kristalheldere stem en haar interpretatie van het werk van andere muzikale grootheden, ondersteund door een trits aan topmusici, maken dit album tot een prachtig geheel. Terecht onderscheiden.
Ik leerde Nanci kennen via de BBC/RTÉ-serie 'The Transatlantic Sessions', waarvan 6 seizoenen zijn gemaakt in de periode 1995 tot 2013. Een 'must see- and hear' voor liefhebbers van Folk en Americana. Ze zijn verschenen op CD en DVD en nog steeds verkijgbaar via Music Scotland. De DVD's koester ik en bekijk ze met een zekere regelmaat.

welkom op MuMe Wim D. fijn om er weer een liefhebber van het genre "folk/country/roots/americana" bij te hebben. ik vermoed dat jij als 1 van de weinigen bekend ben met de fameuze "Transatlantic Sessions", de muzieksessies van Engelse/Ierse/Schotse en Amerikaanse artiesten. hierop staat o.a. de geweldige uitvoering van Nanci Griffith van het Bob Dylan nummer "Boots of Spanish Leather". voor de liefhebber van het genre inderdaad een "must see and hear". heb een tijdje geleden dankzij de vriendelijke hulp van 1 van de moderators alle 17 cd's van deze sessies op MuME laten plaatsen. 3 zijn terug te vinden onder Aly Bain/Jay Ungar en 14 onder Jerry Douglas/Aly Bain. heb ook meerdere DVD's van deze sessies. los van de prachtige muziek, zijn de beelden van de Schotse natuur eveneens prachtig. als je liefhebber bent van de muziek van Nanci Griffith wijs ik je graag op de dit jaar verschenen 4-cd boxset "Workin' In Corners", een fantastische compilatie van haar eerste 4 moeilijk verkrijgbare albums.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Nanci Griffith - Other Voices, Other Rooms (1993) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Nanci Griffith - Other Voices, Other Rooms (1993)
De Amerikaanse muzikante Nanci Griffith bleef altijd wat achter bij de allergrootste namen binnen de folk en country, maar dat ze een echt exceptioneel goede zangeres was, is goed te horen op het in alle opzichten prachtige Other Voices, Other Rooms.

In de jaren dat Nanci Griffith haar beste albums maakte, was mijn liefde voor folk- en countryzangeressen nog niet heel groot. Ik kocht ooit, op basis van heel positieve recensies, een album van haar, maar heb er destijds niet veel naar geluisterd. Inmiddels schat ik de muziek van de in 2021 overleden muzikante veel hoger in. Nanci Griffith was niet alleen een van de beste zangeressen in het genre, maar ze wist haar songs, of songs van anderen, ook op bijzondere wijze te vertolken. Het is misschien wel het best te horen op het prachtige album dat ik in 1993 kocht, maar vervolgens vooral in de kast liet staan. En het is slechts de start van de ontdekking van een bijzonder oeuvre.

Ik heb absoluut een blinde vlek voor het werk van de Amerikaanse singer-songwriter Nanci Griffith. Ik heb van de muzikante, die vijf jaar geleden op 68-jarige leeftijd overleed, precies één album in mijn bezit en eerlijk gezegd ken ik de rest van haar oeuvre nauwelijks of eigenlijk niet. Het is een behoorlijk omvangrijk oeuvre, want Nanci Griffith maakte meer dan twintig albums.

De muzikante die werd geboren in Texas, maar zich uiteindelijk in Nashville vestigde, maakte haar beste albums in de jaren 80 en 90, maar ook hierna was er nog af en toe een positieve uitschieter. Ze bleef gedurende haar carrière in de muziek altijd wat in de schaduw van de onbetwiste grootheden binnen de Amerikaanse rootsmuziek, maar Nanci Griffith was zowel bij de critici als bij haar collega muzikanten zeer geliefd.

Dat ze qua populariteit wat achterbleef bij de grote namen in het genre heeft niets te maken met de kwaliteit van haar albums, want zeker de beste albums van Nanci Griffith zijn van hoog niveau en verdienen inmiddels het predicaat klassieker. Ik heb zoals gezegd maar één album van de Amerikaanse muzikante en dat is volgens velen ook haar beste album, al zijn er ook veel liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek die het album Once in a Very Blue Moon uit 1984 hoger inschatten.

Het enige album dat ik van Nanci Griffith heb verscheen in 1993 en is misschien wel haar bekendste en volgens mij ook haar meest succesvolle album. Other Voices, Other Rooms, dat haar ook een Grammy opleverde, laat echter niet horen dat Nanci Griffith een zeer getalenteerde songwriter was, want op het album vertolkt ze uitsluitend songs van anderen.

Het zijn allemaal persoonlijke favorieten van de Amerikaanse muzikante en vooral songs van legendarische muzikanten, onder wie Townes van Zandt, Bob Dylan, John Prine, Woody Guthrie en Gordon Lightfoot. Nanci Griffith werd bij het opnemen van Other Voices, Other Rooms niet alleen geholpen door songs van muzikanten van naam en faam, maar kreeg in de studio ook gezelschap van grote namen als Emmylou Harris, Bob Dylan, Béla Fleck, Odetta, Guy Clark, Alison Krauss en John Prine, om maar een paar namen te noemen.

Ook de muzikanten die op het album te horen zijn, zijn van wereldklasse, waardoor het geen verbazing wekt dat Other Voices, Other Rooms echt fantastisch klinkt. Het album bevat vooral folk- en countrysongs en ze dragen stuk voor stuk het unieke stempel van Nanci Griffith. Als ik Other Voices, Other Rooms vergelijk met rootsalbums van het moment valt me vooral op hoe ontspannen het album uit 1993 klinkt. Er is hoorbaar veel tijd genomen voor het album dat bovendien werd gemaakt in rustigere tijden.

De songs op Other Voices, Other Rooms zijn van wereldklasse en dat geldt ook voor de muziek op het album en voor de productie van Jim Rooney, die er terecht een Grammy voor kreeg, maar de grote ster op het album is Nanci Griffith zelf. De Amerikaanse muzikante moet worden gerekend tot de beste zangeressen uit de folk en country van de jaren 80 en 90 en waarom dat zo is, hoor je uitstekend op Other Voices, Other Rooms.

De stem van Nanci Griffith is vaak vergeleken met die van Emmylou Harris en kleurt in de openingstrack Across the Great Divide ook prachtig bij die van de Amerikaanse grootheid, zonder achter te blijven in schoonheid en gevoel. Ik heb eigenlijk geen idee waarom ik het album in 1993 kocht, maar vind het nu echt een parel in de platenkast. Erwin Zijleman