The Missing Links - The Missing Links (1965)
mijn stem
2 stemmen
Australië
Rock
Label: Philips
-
Wild About You (2:35)
-
Hobo Man (2:07)
-
Bald-Headed Woman (2:30)
-
Not to Bother Me (2:22)
-
Mama Keep Your Big Mouth Shut (5:38)
-
Some Kinda Fun (2:36)
-
You're Drivin' Me Insane (2:54)
-
Nervous Breakdown (2:53)
-
Speak No Evil (2:35)
-
On the Road Again (2:26)
-
All I Want (2:29)
-
H'tuom Tuhs (5:40)
0
geplaatst: 13 november 2020, 14:00 uur
In 1999 verscheen het compilatie album 'Driving You Insane' van deze band. Dat compilatie album staat ook op spotify. Dit album staat daar volledig op (eerste 12 nummers)
Uit Australië kwam toen volgens mij nog maar weinig popmuziek die echt hoge ogen gooide, maar dit album staat wel op 58 in de 100 Greatest Albums of 1965 en 140 in BestEverAlbums van dat jaar.
De band maakt garagerock, protopunk. Tijdens concerten ging het er heftig aan toe, wat tot veel kapot geslagen gitaren leidde.
Dan dit album. Het moet voor die tijd toch een verrassend album zijn geweest. Het gaat niet om doorsnee top 40 materiaal. Er zijn momenten waarop ik een soort voorloper van Pink Floyd meen te kunnen horen. Maar misschien is dat te veel eer.
Het album start met wat garagerock nummers, maar in Not to Bother Me hoor ik toch ook wat psychedelische invloeden. Ook in Mama Keep Your Big Mouth Shut zit een mix van beide stijlen.
Met Some Kinda Fun zijn we weer even terug, met beide voeten op de grond, waarna het weer wat zweverig wordt met You're Drivin' Me Insane, voor mij een van de hoogtepunten op het album.
Tot slot volgen er een aantal nummers garagerock tot de afsluiter H'tuom Tuhs nog een bijzondere duit in het zakje doet. Het lijkt alsof de muziek achterstevoren wordt afgespeeld. En wat hebben we als we de titel hiervan omkeren... Shut Mouth
3,5*
Uit Australië kwam toen volgens mij nog maar weinig popmuziek die echt hoge ogen gooide, maar dit album staat wel op 58 in de 100 Greatest Albums of 1965 en 140 in BestEverAlbums van dat jaar.
De band maakt garagerock, protopunk. Tijdens concerten ging het er heftig aan toe, wat tot veel kapot geslagen gitaren leidde.
Dan dit album. Het moet voor die tijd toch een verrassend album zijn geweest. Het gaat niet om doorsnee top 40 materiaal. Er zijn momenten waarop ik een soort voorloper van Pink Floyd meen te kunnen horen. Maar misschien is dat te veel eer.
Het album start met wat garagerock nummers, maar in Not to Bother Me hoor ik toch ook wat psychedelische invloeden. Ook in Mama Keep Your Big Mouth Shut zit een mix van beide stijlen.
Met Some Kinda Fun zijn we weer even terug, met beide voeten op de grond, waarna het weer wat zweverig wordt met You're Drivin' Me Insane, voor mij een van de hoogtepunten op het album.
Tot slot volgen er een aantal nummers garagerock tot de afsluiter H'tuom Tuhs nog een bijzondere duit in het zakje doet. Het lijkt alsof de muziek achterstevoren wordt afgespeeld. En wat hebben we als we de titel hiervan omkeren... Shut Mouth
3,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.