A.J. Roach - Revelation (2006)

Lekker plaatje, stijlvol gedaan, geen franje. Goed gezongen ook. Voor liefhebbers van knoestige folk en weerbarstig literiar drama. Het eerste nummer laat een verre echo horen van 16 Horsepower, verder is het goed gebrachte Americana met een herkenbare eigen stem. Heb deze charmante jongen met twee kornuiten gezien in het bovenzaaltje in Paradiso en ze bleven moeiteloos overeind. Zeker oppikken als je deze goedkoop ergens ziet staan.

Idd. een fijn plaatje. Zijn stem is iets waaraan je zou kunnen gaan storen, als je niet van een snik houd. Maar de wijze waarop Roach dat doet past prima bij de muziek. Mooie omschrijving ook Savant; Knoestige folk en Weerbarstige literaire drama. Kan ik mij wel in vinden.

Ik vind knoestige folk inderdaad een schitterende benaming van deze muziek. A.J. Roach komt uit het Appalachen gebergte, een sterk geÏsoleerde bergstreek in Virginia. In zijn jeugd hoorde hij dan ook enkel Bluegrass en Gospel, want het berg volk was redelijk christelijk. Pas later besefte hij hoe geïsoleerd hij opgegroeid was. Hij heeft jaren achter de schermen meegeholpen bij een rockgroep uit de buurt, totdat hij besloot als singer songwriter aan de slag te gaan. Hij besloot naar San Fransisco te gaan trad op bij ieder vrij podium en ontmoette daar ook andere muzikanten waaronder Jolie Holland. Het eerste album heeft hij in eigen beheer uitgegeven en klinkt wel wat als folk noir. Sterk beïnvloed door de Appalachian mountain muziek a la Gillian Welch. Deze tweede cd is veel rijker gearrangeerd. Hij wisselt verhalende songs af met meer impressionistische. Maar het blijven songs over éénlingen, wier greep op het leven tanende is. Vaak komen barre weeromstandigheden voorin de songs, symbool voor de machteloosheid . Het godsdienstige aspect zit in de hoop[ dat de laatsten uiteindelijk de eersten zijn. A.J. Roach zegt zelf dat de liedjes gaan over de strijd tussen wie je bent en wie je wilt zijn.
Hij treedt vaak o[ en leeft daar ook van. Het derde album van hem was enkel te downloaden van zijn site en voor het vierde album is een crowd funding actie geweest.
Een unieke singer songwriter, de cd lag voor 1,50 euro en naar het advies hier bij deze plaat heb ik de cd direct meegenomen.

kwam de naam van de inmiddels 48-jarige A.J. Roach tegen op het album "Off-Track Betting" van Nels Andrews en zocht zijn naam op MuMe op. zodoende kwam ik bij dit album uit en werd ik enthousiast door de post van o.a Savant. de man groeide op in Scott County, in het zuid-westen van de staat Virginia, een streek in de Appalachen regio, waar ooit ook muzieklegendes als de Carter Family en de Stanley Brothers ontstonden.

dit "Revelation" zijn tweede album na zijn debuutalbum "Dogwood Winter" uit 2003, stond destijds in december 2006 nummer 1 op de Europese Americana Chart. A.J. Roach maakte in 2008 een kleine tournee in Nederland ter promotie van dit album met als hoogtepunt een optreden met zijn band "His Strange Pilgrims" op het Blue Highways Festival in Utrecht. de man leeft voor zijn muziek en blijkt jaarlijks zeer veel optredens te verzorgen, o.a. met zijn goede vriend en collega singer/songwriter Nels Andrews.

het is even wennen aan zijn ietwat markante stem, maar de man schrijft goede songs met sterke melodieën en goede teksten. de eigenzinnige A.J. Roach zit aan de folky kant van americana, maar de invloeden van blues, country en bluegrass zijn nooit ver weg. op dit album staan 10 zelfgeschreven liedjes, uitgezonderd de co-written track "Freezing Car".

de muziek is vrij kaal en sober geïnstrumenteerd, soms wat uitbundiger zoals in de "footstompin" opener "Clinch River Blues" en het titelnummer "Revelation" ingekleurd met accordeon, mandoline, trompet en mooie backing vocals van Anna Coogan. de overige liedjes zijn veelal akoestische, melancholische ballads een enkele keer voorzien van harmonieuze samenzang van Anna Coogan.

het melodieuze "Sears & Roebuck Suit" met o.a. mandoline, viool en glockenspiel doet wel aan country-rock denken en zo worden er meer nummers fraai ingekleurd, de heerlijke ballads "Fashionistas" met A.J. Roach alleen op gitaar, ondersteund door een orgel, "Chemicals" met een hoofdrol voor de mandoline en een bescheiden viool op de achtergrond, "Weathervane" met nadrukkelijk aanwezige fiddles of "Freezing Car" met op de voorgrond een Hammond organ. "Hazel Blue" wederom een pareltje met prachtige accenten van glockenspiel en viool evenals de hoorbare weemoed in de klein gehouden ballad "Streets of Omaha". het album wordt fraai afgesloten met het korte, instrumentale "Devil Reprise".

een verrassend goed album van de voor mij tot nu toe onbekende A.J. Roach, die tot op heden slechts 4 albums heeft gemaakt. de man zou nu woonachtig zijn in Ennis, County Clare, Ierland.