Denez Prigent - Sarac'h (2003)

Hier een totaal onbekende artiest, Denez Prigent) maar in Bretagne is dat waarschijnlijk wel anders. Hoewel, ook daar hoort hij niet bij de meest bekende namen. Geboren in Noord Westen van Bretagne, leerde hij de Bretonse muziek kennen door zijn grootmoeder. Op specifieke talentenjachten pikte men zijn talent direct uit. Zeker zijn zeer speciale stem werd geroemd.
Toch vond hij dat de Bretonse folk muziek niet kon blijven hangen in de traditie. Hij liet zich inspireren door Arnoud Maisoneuve (Deep Forest), Alan Stivell en Tri Yann,. Alle drie proberen ze de Bretonse muziek te 'moderniseren'. In dat spoor start Denez met Dao Dezi. Ik heb zowel de cassette als de cd van de plaat van deze groep. De plaat flopte, ik vind dat onterecht. Het was best een verfrissende kijk op de Bretonse folk muziek.
Dezez Prigent maakt daarna een a capella plaat, maar blijft toch bezig met de aanpassing van de Bretonse folk muziek. Dat is ook te horen op de volgende cd's.
Deze plaat ligt ergens in het verlengde van de vorige twee, maar heeft minder elektronica.
Alle grote, universele, thema's, typisch voor de gwerz (Bretonse vocale verhalende muziek), zijn weer aanwezig op deze CD. Zoals de dood, oorlog en hongersnood en de natuur.
"Ar Vamm Lazherez" is een macabere gwerz die gedetailleerd verhaalt over een moeder die twaalf van haar dertien kinderen vermoordt. Het dertiende kind begraaft uiteindelijk de moeder levend. Die krijgt onder de grond allerlei visioenen, in een bijna apocalyptische gwerz , dat bijna 11 minuten duurt.
De sterke verbondenheid met de natuur komt tot uiting in Sarac'h (letterlijk: het ruisen van de wind in het gebladerte), "Geotenn ar Marv" (een aanklacht tegen de genetische manipulatie van gewassen) en "Ar Gwerz Sapin" (over de herverkaveling van land). Tri Yann had de beschadiging en vernieling van de Bretonse natuur ook vaak als thema op hun platen. In Bretagne is een redelijk grote alternatieve scene aanwezig, dus deze onderwerpen zijn niet zo verwonderlijk. De stem van Dezez Prignent is zonder meer betoverend. Bijzonder melancholisch, wat klagend op een prachtige wijze. Toch zijn de gastbijdragen van de zangeressen van meerwaarde. Het zijn ook niet de minsten. Beginnend met Lisa Gerrard, Louise Ebrel (dochter van één van de vermaarde Soeurs Goadec), Mari Boine, Yanka Rupkina (van les Myteres de Voix Bulgares), Karen Matheson (van Capercaille), En ook muzijikaal is het smullen door het gebruik van allerlei inheemse , maar ook uitheemse instrumenten zoals de 'oud', Arabische en Chinese viool, tablas en bansuri (Indiase fluit) naast de Ierse bouzouki en ierse fluit (tin whistle) en de doedelzak, En daarna ook toch wat elektronica.
Een geweldige cd, natuurlijk is het Bretonse folk, maar duidelijk met een wereldse inslag, wat dat betreft heeft hij goed geluisterd naar Alan Stivell die dit op een aantal platen ook heeft gedaan.
Het is veel minder commercieel dan de latere platen van Clannad en Enya, de liefde voor de traditie is nog steeds aanwezig, maar wel op een geheel eigen wijze verpakt. Prachtig !!!
Een geweldig mooie plaat, die je meeneemt maar mysterieuze oorden, zou prima passen bij Lord of the Ring film. In dit genre echt een zeer positief buitenbeentje.