Alanis Morissette - Under Rug Swept (2002)

Track #9 vind ik erg mooi.

Aanvankelijk was ik erg positief over dit album, maar in de loop der tijd is het wat afgezakt tot de middenmoters in mijn collectie, en is het zo'n cd waar je hand even naar toe gaat om vervolgens weer door te gaan en te belanden bij een andere.

Ik vind alanis morisette echt zo'n artieste die nog steeds voortborduurt op het succes van Jagged...
Al haar na volgende platen zijn slappe rock platen (op so called chaos na). 2*

ik ook, maar ik vind de rest ook wel lekker...

Eerlijk is eerlijk, dit is niet het beste album van Alanis. En dan bedoel ik niet dat het niet beter is dan 'Jagged Little Pill' want zo'n album zal ze nooit meer maken. Nee, ik vind het tegenvallen in vergelijking met haar vorige twee albums. De eerste singel Hands Clean vind ik daarintegen wel erg goed! Precious Illusions kan er ook mee door..

Ik geloof dat ik zwaar in de minderheid ben, maar ik vind dit juist een van de betere albums van Alanis. Neem het nummer That Particular Time nou. Oké, het is geen rockballad à la Mary Jane van JLP, maar daarom niet minder mooi en/of intens. En de beide nummers met meshell nedegeocello op bas: lekkere nummers met goede teksten.

Kortom, geen rockalbum met een scherp randje zoals Jagged Little Pill, maar als je Alanis even uit dat hokje laat, dan blijft er volgens mijn bescheiden mening gewoon een heel mooi album over.

Ik ken niet alles van Alanis, maar ik vind dit een prima album. Begint lekker stevig en voor de rest mooie rustige nummers. Niet per se mijn smaak, maar ik vind het erg mooi allemaal. Vooral A Man en You Owe Me Nothing In Return zijn erg mooi vind ik. En wat heeft ze een mooie stem he...

Ik vind dit eigenlijk een van de betere alanis albums. Vooral de platen na deze vond ik minder. Daarnaast vind ik deze ook beter dan SIFJ. Daar stonden toch een hoop missers op. Dat kan ik van deze niet zeggen (op Utopia na misschien). De single Hands clean is wel lekker en verder vind ik nummers als You owe me nothing in return en Precious Illusions ook wel aardig. Hoewel ik geen fan ben van Morissette vind ik dit een degelijk album.

wat een stap terug na supposed ....

Wat is You Owe Me Nothing in Return toch een prachtig nummer...
Mooie tekst, mooie muziek en mooi gevoel.

Ik heb altijd graag naar dit album geluisterd.

Flinch, That Particular Time en Utopia vind ik de beste nummers, maar ook de singles Hands Clean en Precious Things blijf ik goed vinden.
Veel minder goed vind ik de eerste 2 nummers en ook A Man.

Stiekem vind ik Under Rug Swept beter dan Jagged Little Pill. Maar dat komt denk ik ook doordat hier minder nummers op staan die doodgespeeld zijn door radio en tv (ik denk aan You Oughta Know en Ironic, die nummers heb ik al een keer of 50 te vaak gehoord).

Als ik een optelsom maak van 8 goede nummers en 3 mindere kom ik uit op 3,5*.

Gelukkig is er mild aan gedaan met het aantal nummers van deze CD, dat maakt deze CD alvast een stuk toegankelijker dan de voorganger. Maar in meerdere opzichten is deze CD anders. Veel liedjes begeven zich in het terrein van rustigheid en zelfs radiovriendelijkheid, iets wat je niet zou verwachten als je net Jagged Little Pill op hebt gehad.

Dat klinkt heel veelbelovend en interessant, maar helaas kunnen niet alle liedjes écht leveren. De twee openingsnummers zijn niet bijzonder. Dan komt een mooi stukje popmuziek voorbij in de vorm van "Hands Clean" die aan alle kanten glad gestreken is maar toch sterk aanvoelt. Verder is er ook nog "Precious Illusions" die het noemen waard is. "You Owe Me Nothing In Return" is het meest beheerste liedje dat Alanis ooit gemaakt heeft en is ongetwijfeld een hoogtepunt van deze, zeker niet slechte, CD.

Waar dat Jagged Little Pill nog regelmatig in mijn CD-speler te vinden is kan dit album mij maar matig boeien. Alanis Morissette probeert de succesformule van Jagged Little Pill te herhalen maar dan met minder goed songmateriaal, ik mis ook de scherpe randjes van weleer.
Uiteindelijk zijn enkel Hands Clean, Precious Illusions en You Owe Me Nothing in Return echte klassesongs.

Ze gaat in de stijl van de voorganger door, maar dan iets poppier en met beduidend minder songmateriaal. Toch nog best een aardig album.

Zonder twijfel beter dan haar eerste twee albums. Het geluid op dit album is veel beter uitgekristaliseerd wat resulteert in een meer eigen geluid.

Alleen jammer dat het mooiste nummer : Sorry 2 Myself alleen op de Japanse persing staat.

Flinch, zo mooi !

Wat laag gemiddelde voor dit toch wel lekker wegluisterend album.
Het klinkt wat poppier dan haar bekendste album Jagged Little Pill, maar zeker niet slecht.
Hands Clean was nog een goede hit hiervan en langzaam aan ga ik meer nummers horen die me goed zullen gaan bevallen.
Jammer dat je met dat thuiswerken steeds gestoord wordt door de telefoon, zodat je nooit goed kunt doorluisteren. Voorlopig bevallen 21 Things en Flinch me ook al.
Zal nog wel een keer vervolgd worden.

Het megasucces van Jagged Little Pill zorgde destijds voor grote verwachtingen voor een vervolgalbum. Dat album kocht ik toen blindelings en het kon mij echt niet boeien. Ik verwachtte blijkbaar een kopie van dat succesalbum, waarbij elke uur op MTV wel een videoclip van Alanis voorbij kwam.
Na een aantal luisterbeurten is Supposed... nooit meer in mijn cd/blu-ray speler terecht gekomen. Heb daarna ook nooit meer haar muziek gevolgd.
Heb wel in de zomer van 2020 overwogen haar nieuwe album op lp aan te schaffen vanwege de prachtige hoes, maar heb het niet gedaan

Gisteren trof ik in mijn kringloop ineens 2 cd's aan van Alanis die ik nog niet had: MTV Unplugged en dit album. Verrast dat ik het nummer Hands Clean al kende. Gezien de lage waardering voor dit album verwachtte ik er niks van. Ondanks dat ze geen successen meer in de hitlijsten of op de radio meer scoorde, vind ik dit toch wel een erg fijn album, wat mij er toch toe dwingt om het vorige album maar weer eens een kans te geven (als ik de cd nog heb, want de laatste jaren gingen er toch geregeld veel cd's de deur weer uit).

Dit album kan me niet geheel boeien. Een paar leuke nummer, maar dat is het wel 3*

21 Things I Want in a Lover (3:28) --- 3,0
Narcissus (3:38) --- 3,0
Hands Clean (4:31)  --- 4,0
Flinch (6:03) --- 3,0
So Unsexy (5:08) --- 3,5
Precious Illusions (4:11) --- 3,5
That Particular Time (4:21) --- 3,0
A Man (4:33) --- 3,0
You Owe Me Nothing in Return (4:57) --- 3,0
Surrendering (4:35) --- 3,0
Utopia (4:53) --- 3,0

Wel iets minder dan haar vorige, qua songmateriaal dan. Wel weer prachtig gezongen. Prachtige hoes ook.

Ik vind Under Rug Swept als album dan weer sterker dan de voorganger, al zal ik in de minderheid zijn. Dit album is minder over overgeproduceerd en Alanis zingt hier meer ontspannen. Hoewel er een paar prachtige liedjes op de voorganger staan, klinkt dit album consistenter. Naast Hands Clean en Prescious Illusions staan er nog een paar sterker liedjes op dit album zoals Flinch, Narcissus en You Owe Me Nothing in Return. Under Rug Swept overtreft Jagged Little Pill absoluut niet, maar is mijns inziens sterker dan een aantal users hierboven omschrijven. Prima Alanis album dit.