McCoy Tyner / Bobby Hutcherson - Manhattan Moods (1994)

Af en toe levert je verkenningstocht naar muziek onverwachte, veelbelovende verrassingen op. Zo was dit een van de eerste albums dat opkwam tijdens het zoeken naar andere uitvoeringen van 'I Loves You, Porgy'. Een nummer dat ik sinds de Bill Evans-uitvoeringen (Vanguard- en solosessies) graag als stuk wil vergelijken met die van andere artiesten om het wat beter te leren kennen. Dit is het type album dat je speciaal voor later op de avond bewaart omdat je vol vertrouwen weet dat het wat beter tot zijn recht zal komen met een klein uurtje gemoedelijk achterover zitten en genieten tot gevolg. Het moet al een heel absurde, muzikale wereld zijn als zelfs dit mocht tegenvallen...

Een eenmalig duet tussen jazzhelden waarbij de sympathiemeter nieuwe waarden begint aan te tonen. Het jaar was 1994 - iets zegt me dat deze heren terugkijkend naar hun geweldige carrières hier hun veelzijdige ervaring rustig ten volle wilden benutten. Het zou immers een unieke samenwerking worden, en wat voor eentje. Voorzien van een paar fantastische eigen composities - vanaf die eerste tikjes op 'Manhattan Moods' voel je je al minder schuldig om het torenhoge vertrouwen dat dit ongetwijfeld een waar luisterplezier ging worden, knipoogjes naar andere muzikale legendes als Thelonious Monk en Mal Waldron, wondermooie standards die een vertolking krijgen waarbij met name 'For Heaven's Sake' om stil van te worden is: wat swing, een schepje blues, een vleugje romantiek, wat tinten melancholie - het komt allemaal zo ijzersterk aan bod. Verder niet te vergeten een 'I Loves You Porgy' dat even adembenemend en hartverwarmend klinkt als je hoopte. Het leven kan soms bijzonder mooi zijn

Of zoals Michael Nastos het zo treffend verwoordde voor zijn recensie op Allmusic: "These groundbreaking musicians are not rotating the earth or signaling any new directions with this effort. They are completely in touch with their own hearts and souls, as well as those of humankind in general, on this exquisite and gorgeously crafted set of pure unadulterated jazz."

Soms is 1 + 1 = 3, dit is zo'n geval