Colter Wall - Western Swing & Waltzes and Other Punchy Songs (2020)

Aha - een van mijn favoriete folkartiesten van dit moment!

Te gek, deze release, heb Colter pas geleden ontdekt, zijn voorganger kreeg de volle mep hier.

Big Iron is waarschijnlijk een bewerkte cover van de Big Iron op Marty Robbins - Gunfighter Ballads and Trail Songs (1959) - MusicMeter.nl.

Ik heb hem naar aanleiding van zijn vorige plaat nog live gezien in Paradiso Noord met Germ. Dat was ook uitstekend en kan ik van harte aanbevelen!

Dat is wel zeker, ziehier een live-optreden:

Colter Wall - Big Iron - YouTube

Erg benieuwd hoe zijn versie op het album gaat klinken.

Ik ook,

ik hou wel van zijn aanpak, hij heeft veel talent.

De 1e 2 liedjes klinken veelbelovend. Ben heel benieuwd!

Via de site van Roughtrade UK kan je trouwens een natural coloured vinyl versie met gesigneerde print bestellen voor ongeveer 27 euro inclusief verzenden (gelimiteerde oplage van 100 stuks).

Zo, dit klinkt lekker! Moeilijk te geloven dat deze knaap nog maar 25 jaar oud is, want de plaat klinkt als iets wat uit de jaren '50-60 stamt. Mooi is het allemaal wel, en Talkin' Prairie Boy doet me wat denken aan een jonge Dylan die zich in Greenwich Village moest zien te bewijzen.

Heerlijk melancholisch country & western-album, Colter levert weer een prachtig plaatje af. Die stem raak je maar niet op uitgeluisterd, tenminste, hier niet. Samen met Charley Crockett mijn favoriete zangers in het genre traditionele country. Big Iron en Diamond Joe zijn uiteraard covers, maar vraag me af er nog meer nummers gecovered zijn? Na 1 draaibeurt is de laatste track favoriet, zoals hij hier zingt, erg mooi. Voor mij gelijk al jaarlijstjesmateriaal.

Het is maar goed dat muziek maken geen wedstrijd is; Colter Wall zou de concurrentie moedeloos laten. De man is groot in het klein houden van zijn muziek en weet er op bedrieglijke wijze voor te zorgen dat een nummer gemakkelijk en simpel in het gehoor ligt, zonder de moraal van het verhaal teniet te doen. Dit weet hij klaar te spelen wanneer hij nieuw leven blaast in gerenommeerde, traditionele liederen en klassiekers, maar komt des te meer naar voren uit de door hem zelf geschreven nummers, die zowaar naadloos op deze haast onaantastbare parels uit het verleden weten aan te sluiten. Precies de helft van de plaat komt volledig van de hand van de albumartiest zelf en de andere helft (de covers die hij daartussen een eervol plaatsje geeft) weet eveneens een belangrijke bijdrage te leveren aan de eigen stijl die hij langzamerhand creëert. Een stijl die meer is dan een ode: in plaats van een nostalgische herinnering aan het verleden, brengt hij nieuw leven in wat met recht een combinatie tussen Country & Western genoemd mag worden (en laten we ons daarbij vooral niet te veel aantrekken van de verbasterde clichématigheden die daaraan kleven maar vooral het intrigerende aspect ervan omarmen).

Lekker ouwerwetse plaat van Colter Wall, die je zo meeneemt naar de prairie, waar kuddes koeien worden gehoed, er danig wordt gedanst en gedronken in de saloon en de gewone mens zich door zijn gewone problemen worstelt. Colter Wall is een 25-jarige Canadees, maar hij klinkt eerder als een ouwelijke cowboy van een eind in de 60, met verweerd gezicht en getooid met lange, grijze haren.

Melancholie is een belangrijk onderdeel van de tien liederen die Colter Wall brengt, maar een vrolijke ondertoon is er ook vaak uit te halen. Dat houdt de muziek best wel luchtig, wat ik erg prettig vind.

4 sterren

Uitstekende old-school country. Verhalende teksten omlijst en ondersteund door steelgitaren, fiddles, banjo en harmonica's. Het is allemaal al vaker gedaan, maar niet vaak veel beter.