Yelle - L'Ère du Verseau (2020)

Een donker album van de Electro Popper? Ik meen te herinneren dat haar vader (die volgens mij een kunstenaar was) in 2016 is overleden.

De 4 singles (OMG!!! + Romeo + Interpassion + Ici & Maintenant) die tussen 2017 en 2018 verschenen staan er niet op... zijn op een aparte EP verschenen die alleen via haar website verkrijgbaar is.

De eerste single Je t'Aime Encore is nog steeds herkenbaar maar wel ingetogener dan ouder werk.

Ik heb Yelle gisteren pas ontdekt door het nummer Ici & Maintenant en wat een hilarische slapstick-video heeft dat nummer, zelden zo gelachen om een clip. En het nummer beviel me gelijk, wel een sound die me erg aanspreekt.

De video van Je t'Aime Encore is ook weer humoristisch en idd een wat ingetogener nummer, maar daarom zeker niet minder.

Mijn interesse is gewekt voor Yelle, nu de oudere albums eens opsporen

musicfriek kan de single À Cause des Garçons van haar debuut Pop-Up aanbevelen.

Karaté is ook te beluisteren en dat is wel even wat anders dan Je t'Aime Encore. Beetje trip-hopachtig, het is even wennen, maar ook dit klinkt goed.

Inmiddels de oudere albums ook beluisterd, maar die pakken me niet zoveel als hun latere singles. Zoals ze nu bezig zijn bevalt me het best. Echt jammer dat Ici & Maintenant hier niet op staat, die draai ik grijs momenteel

Karaté heeft inmiddels een video met een geweldige danser en het nummer staat op repeat, krijg er geen genoeg van Nu wel heel erg benieuwd naar het album.

Door Karaté kijk ik reikhalzend uit naar dit album. Sympathieke band die ik 13 jaar geleden ook al luisterde (album Pop-Up) en daarna beetje uit het oog ben verloren. Zijn de albums ertussen de moeite waard?

Hoe het zit met albums weet ik niet, te lang geleden alweer. Heb haar ooit ontdekt met Je Veux Te Voir en À Cause des Garçons en ben daarna haar singles wel blijven volgen. L'Amour Parfait en Complètement Fou vind ik haar leukste singles, de eerste was een losse single uit 2013 en de tweede staat op het album uit 2014.

Deze plaat is wel erg leuk. Karaté ben ik al maanden fan van en maakte mij ook nieuwsgierig naar dit album. De eerste indruk is in ieder geval erg goed: gewoon 35 minuten lang vlotte Franse elektronische popmuziek. Sommige nummers (Mon Beau Chagrin) hadden wellicht wat langer mogen duren, maar aan de andere kant is de replay-waarde nu wel erg hoog.

By far het beste album van Yelle, elk nummer is gewoon raak. Ingetogen electro afgewisseld met heerlijke bangers zoals o.a. Noir, wat een briljante track! J'veux un Chien gaat de volgende single worden na het verslavende Karaté. Afsluiter Un Million doet wat denken aan Laurie Anderson's O Superman, maar dan versneld zeg maar.

Ik zit al tegen een halfje verhoging aan, heb veel plezier van dit album

Karaté ken ik al een aantal weken, maar het is nog niet eerder bij me opgekomen eens wat meer van Yelle op te zoeken. Dat was de moeite waard! Ik heb dit album net voor de eerste keer gehoord en mijn humeur schoot door het dak. Wat een heerlijkheid! Frisse, Franstalige electropop, ieder liedje is catchy en raak.

Karaté wekte toch een behoorlijk andere indruk. Wel ontzettend lekker (niet voor niets aanvoerder van mijn Afrekening), maar wat meer dancy en wat experimenteler.

Yelle blijkt 100% in mijn straatje te liggen en dit album kan het volgens mij goed hebben om grijsgedraaid te worden. Dat ga ik de komende tijd maar eens testen. Enige valkuil is misschien dat de sound nogal consistent is doorgevoerd en het daardoor eentonig wordt, maar dat merken we dan vanzelf wel.

Heerlijk plaatje! Doet me in de verte een beetje denken aan Agar Agar. Iets minder 'feestelijk' maar erg fijn.
Lekker een beetje buiten de lijntjes.
Ik heb ook eigenlijk een zwak voor Franstalige vrouwelijke artiesten (Agar Agar, La Femme)

Yes, er is een clip verschenen van Noir, mijn favoriet van dit album, de 5e single alweer. Opvallend hoe fris dit album nog klinkt, de waardering blijft dan ook mooi staan