Pixie Ninja - Colours Out of Space (2020)

Old school synths vermengen zich met een vreemd distorted gitaartje. Maar het moet zo progressief mogelijk met overmatige reverb op het drumgeluid ( vreselijk) en het herhalen van 3 akkoorden. De tweede track trekt iets steviger van leer maar als bekkens irritant door de huiskamer vliegen ( figuurlijk) vraag ik me af wat het doel is van de plaat. Het lijken aan elkaar geplakte fragmenten zonder echt thema. Leuk die old school synths maar dit klinkt redelijk doelloos.
Instrumentaal dus.

Ik houd zeker van instrumentale muziek, maar hier kan ik niet zo veel mee. Het klinkt vooral als een jamsessie, waarbij niemand van te voren een idee had waar het heen zou gaan en achteraf nog steeds niet. Ik sluit me verder ook helemaal aan bij gigage over het vreselijke drumgeluid.