Hermetic Delight - F.A. Cult (2020)

Fransefemalefronted shoegazerige postpunk is aardig donker maar ook voor niet-liefhebbers vh genre erg prima te verhapstukken. Prijsnummer = Holy Sister (2020).

Bon appétit!

Je moet wel heel veel geduld en tijd opbrengen om tien jaar lang toe te werken tot een volwaardige eerste plaat. Oké, Hermetic Delight heeft in de tussenliggende periode wel een drietal ep’s uitgebracht, waarbij eigen songs afgewisseld werden met covers van The Cure en Mark Lanegan, het blijft heerlijk dat F.A. Cult nu uiteindelijk het daglicht mag aanschouwen. De Franse band klinkt nergens origineel en vernieuwend, maar brengt zoveel genot en herkenning op de markt dat dit ze al snel vergeven is. Er hangt zo’n positieve vibe omheen waarmee ze zich grotendeels in het kleurrijke ultra felle aura van de jaren tachtig New Wave bevinden.

Het strategische belangrijke Straatsburg heeft datzelfde culturele desolate gevoel als het nachtleven van Berlijn. Beide steden die van groot Europees belang zijn, en waarbij de inwoners in het verleden met gemak onder een ander land verdeeld worden. De vertakkende centrale functie hoor je terug in de veelzijdigheid, waarbij ook nog eens een boegbeeld van Turkse afkomst het culturele aspect weet te vergroten. De zwoele Zeynep Kaya karakteriseert vol dominante overtuiging de zelfkant, waarbij ze vocaal een prettig euforisch overwinningsgevoel uitstraalt.

Zeker op momenten als de opera uithalen in het kosmische Unravel roepen filmische beelden op die zich voeden door de cabaret achtige achtergrond van het straatbeeld. Ook de broeierigheid in de dromerige postpunk disco van het escapistische Le Parfum de la Nuit en het intrigerende pluche roodglanzende nachtclub sfeertje van het duistere Holy Sister zijn daaronder te catalogiseren.

Een groot contrast met het speelse Glassdancers welke hakkende gitaarakkoorden combineert met blikkerige drums en een laag funkende bas. De futuristische beats en zweverige dance accenten geven een aangename koelheid mee die haarscherp als een blockhead coupe er de nodige verfrissing aan toevoegt. En als dan Atef Aouadhi adembenemend zijn gitaar op Robert Fripp achtige wijze laat huilen, ben ik verkocht.

Wat volgt is een nostalgische trip waarbij de gejaagde shoegazer in het energieke voorbij flitsende Rockstarları wordt ondermijnd door galmende dreampop, welke een tempostandje lager een aangenaam vervolg krijgt in het lichtere These Quantic Feelings. De grauwe elektrische artpunk van A Void wordt onderschept door voorbij razende Krautrock die deze psychedelische trip vervolgt tot een dynamisch einde.

Na het in effectenpedalen verdrinkende Common Love Square is daar het orkestrale How High Is Your High? waarbij luid voort dreunende riffs met de nodige feedback een folklorisch woest geluidslandschap neerzetten waarbij Zeynep Kaya zich als een schattig moerasfeetje doorheen murmelt. F.A. Cult is een feest van herkenning, driedimensionaal in diepte, hoogte en breedte uitgewerkt.

Hermetic Delight - F​.​A. Cult | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com