Deze heb ik laatst op de gok meegenomen uit een bak tweedehands. Omdat het één van de eerste Sol Invictus-releases is, had ik om een of andere reden de verwachting dat het allemaal vrij punkish, lo-fi en, nou ja, amateuristisch zou klinken (ik meen jaren geleden ooit oud SI-materiaal gehoord te hebben dat zo klonk). Maar goed, voor 5 euro wilde ik de gok wel wagen. Ik werd echter aangenaam verrast: de muziek klinkt hier vooral heel ingetogen en stemmig, vaak wat weemoedig ook. Slechts af en toe wordt het tempo wat opzwepender, zoals op de klassieker Looking for Europe. Op nummers als Sawney Bean en Michael hoor je daarentegen juist echt het Folk-aspect van neofolk-band naar voren komen. Zelfs de zang van Tony, toch meestal niet het sterkste punt van Sol Invictus, klinkt hier mooi en passend bij de muziek. Blij dus dat ik deze toch heb meegenomen!