Fixkes - IV (2020)

Ik meende mij te herinneren dat Fixkes een West-Vlaamse rapper was en dus voor mij echt niet interessant om waar dan ook voor naar te luisteren. Rap en ik gaan niet zo heel goed samen, wijst de ervaring uit. Waarom ik dan toch ga luisteren? Omdat iemand zo aardig is de plaat aan mij voor te leggen. Meestal probeer ik dan toch snel een eerste indruk te krijgen.

Meteen bij de eerste tonen was ik verbaasd. Hoor ik nu gitaren? En er wordt gezongen, in een sappig, maar goed verstaanbaar Vlaams dialect. Met andere woorden, ik ging maar eens verder luisteren. De kennismaking met Fixkes' vierde album was onderweg.

Zo werd deze kennismaking ook een confrontatie met mijn vooroordelen, want laten we wel wezen, wie enkel afgaat op de mening van anderen, ontdekt zelf nooit iets. Toch doet een omschrijving in een krant of gespecialiseerd, gerenomeerd tijdschrift er wel toe. Als ik daar al niet meer op af kan gaan!?

IV Rockt er juist goed op los, zonder een rockplaat te worden. Gitaren, vette drums en bas vormen wel de basis van wat Fixkes presenteert aan de wereld. Sam Valkenborgh zingt op een manier die mij eerder doet denken Plastic Bertrand (of wie 'Ca Plane Pour Moi' ook echt heeft ingezongen). Dat is maar een kant van IV. In 'Dardennen', gebracht alsof de Ardennen vreselijk cool zijn: "Dardennen Yeah!", rapt Valkenborgh over de Belgische landstreek, in 'Frank Sinatra van Cake II' wordt vol gevoel gezongen (en wat ironie toegevoegd).

In 'Dardennen' mixt Fixkes rustig een oud synth disco geluid met een banjo. Het geeft maar aan hoe breed in het geluidspalet de band durft te gaan. De variatie maakt het album geregeld een klein feestje om naar te luisteren. Ook al schuift het oude orgeltje in 'Frank Sinatra Van Cake" op richting camp, het werkt fantastisch in mijn oren. Dat de licht punkende versie zwaar contrasteert met de zoete ballade, met uit de bocht gierende gitaarsolo, 'Frank Sinatra Van Cake II', laat zien dat één versie van een nummer eigenlijk onzin is. Beide stijlen werken prima, al heb ik een sterke, persoonlijke voorkeur voor de eerste.

Zo valt er oprecht veel te genieten op IV. Kortgezegd bevallen alle nummers me goed tot beter. Met IV laat Fixkes zien hoe breed het muzikaal uit de voeten kan en tegelijkertijd kwaliteit kan leveren. Als Fixkes ooit een rapper was, dan is hij dat niet meer. Pop, ja. Rock, ja. Rap, nou, eventjes.

Deze recensie staat ook op WoNoBloG.

En West-Vlaams is het al zéker niet

Sam Valkenborgh is Flip Kowlier niet .... Is als Wannes Van de Velde verwarren met Willem Vermandere.

Soit: Dardennen is er wel helemaal ‘boenk oep’!!

Luister ‘ns naar Superheld (gelijknamige schijf): Flip zingt er mee