Rhythm & Sound - Rhythm & Sound (2001)

Dit album begint wat vlak met No Partial, maar gaat daarna al gauw de diepte in. Het lijkt wel of het per nummer abstracter wordt en de echofactor omhoog gaat, om te eindigen in het eindeloze Imprint. Een heerlijke trip die hoe harder, hoe beter klinkt.

Favorieten: Mango Drive, Carrier, Outward...

Dit is wel mijn favoriete werk van Ernestus & Von Oswald denk ik. Het begint met herkenbare dubritmes en dito akkoorden in de eerste track. Dan knalt er op Mango drive een bassline van jewelste in. Daarna wordt het steeds abstracter, gruiziger, lomer, introverter. Heerlijk, terecht het hoogste gemiddelde van alle toegevoegde releases hier.

De eerste track vind ik eigenlijk ook geniaal en genoeg diepte bevatten.

Een zeer stoere plaat. ''Stoer'' in de zin van enigmatisch, karakteristiek, egoloos, gedurfd, meditatief, onaantastbaar, stabiel en smaakvol...

Het geluid is zo basisch en tegelijk zo rijk.

Dit is trouwens de track waar Mango Drive een mix van is.

Inderdaad keiharde - hard in de zin van robuust -, schuivende, massieve blokken geluid. Bij aandachtige beluistering kun je hier volledig ingroeien en dan beginnen de accenten en de hard/zacht ratio je opeens te overmeesteren.

En zeker eens met John Doe, dit geluid is elementair, maar biedt ondertussen een overdonderende variëteit aan patronen.

Mark Ernestus en Tikiman overigens zondag a.s. in de Muzetuin in Tilburg.

...en dat was een slappe vertoning. Mark draaide wat uitgekauwde dub-mp3'tjes en Tikiman neuzelde erover heen.

Kwamen ze daarvoor uit Berlijn?

Nee, dan was the Mad Professor een stuk leuker.

Jammer dat het tegenviel, weleens wat lovends gehoord over een optreden van ze, dus het zal denk ik niet altijd tegenvallen. Vandaag had ik weer eens wat nummers geluisterd via een paar vinyl platen van het R&S labeltje welke vooraf gingen aan dit album. Deze had ik tijden geleden half op de groei gekocht (zoals mijn moeder met kleding vroeger weleens bij me deed ), ben daar achteraf erg blij mee. Staan ook andere nummers op dan op het album en soms een langere versie zoals deze van Carrier. Aanrader wat van die vinyls binnen te halen zou ik zeggen. Ik ben echt blij dat ze hun muziek herdrukken.

Dit is voor mij soms een meditatieve ervaring. Het ritme van Imprint doet me dan rustig in een primordiale staat vallen. Dan vind ik mij aan het einde van het album in een feutale houding, wiegend op het ritme van het rondpompende bloed in de muzikale baarmoeder terug op mijn stoel.

Grappig, kom net uit een meditatie en Imprint staat nog op, inderdaad erg fijn wiegende subtiele track. Einde van de plaat klinkt een beetje voor mij alsof je 's nachts om een meer loopt.

Ik ben aanbeland bij R&S omdat ik wilde weten waar Moritz Von Oswald de mosterd vandaan haalt. En dat is zeker hoorbaar. Erg gave mix van dub en techno.

Wel zag ik op Discogs dat dit album een verzameling is van allerlei losse 12" platen. Is dit dan eigelijk geen verzamelalbum?

Alle albums van Maurizio, BC, R&S zijn in principe verzamelalbums idd. Zelf vind ik See Mi Yah het allerbeste in de reeks.

Ik begrijp je misschien verkeerd, maar dit zijn producties van Mortiz von Oswald zelf. Hoe is dit dan iets waar hij zijn muzikale mosterd vandaan haalt?

verkeerde uitdrukking uitgezocht. Uiteraard bedoel ik niet dat hij door zichzelf is geïnspireerd of zijn eigen muziek heeft 'gejat'.

Heerlijk voortkabbelend, diep en donker. Fijne sfeer.

Hier weer de heerlijke langere versie van Carrier: Rhythm & Sound - Carrier - YouTube

Hey dit kende ik nog niet! Klinkt na de eerste tour zeer lekker