Eddie Hinton - Hard Luck Guy (1999)

Dit zijn left-overs van de ''Very Extremely Dangerous'' - sessies aangevuld met wat andere tracks opgenomen in de eerste helft van de jaren 90. Doet voor dat album vrijwel niet onder, dit is namelijk wederom een erg sterk bluesy album met een zuidelijke feel. Zelden een pakkendere zang gehoord als dat op ''Hard Luck Guy'', zonder meer één van de beste diepe soulblues liedjes die er ooit zijn opgenomen wat mij betreft. Heeft qua zang ook wel wat weg van Van Morrison maar Otis Redding blijft het eerste waar dit me aan doet denken. En daar doet ie weinig voor onder!

Ongelovelijke CD. Werkelijk waar. Ik vond deze artiest een paar weken terug en heb nu al zijn cd's. Inderdaad lijkt hij op Otis Redding. En dat zegt naar mijn idee al genoeg!

zoals hierboven reeds vermeld zijn dit inderdaad merendeels eerder opgenomen nummers uit 1977/1978 sessies ten tijde van het album "Very Extremely Dangerous" aangevuld met opnames uit 1994.

11 sterke eigen nummers van Eddie Hinton die vanwege zijn krachtige, soulvolle stem ook wel de blanke Otis Redding werd genoemd, plus 2 geweldige covers "Sad Song" (Otis Redding/Steve Cropper) ook wel bekend als "Fa-Fa-Fa-Fa-Fa" en het wilde, energiek rockende "Ubangi Stomp" (Charles Underwood) eveneens bekend in de versie van Jerry Lee Lewis. die gekte is ook terug te horen op zijn eigen "I Got My Thang Together".

de soul ballad "Hard Luck Guy" is een geweldige opener waar de andere ballads niet voor onder doen, waarbij de meer up-beat songs voor een fijne afwisseling zorgen.

het samen met singer/songwriter Donnie Fritts geschreven "Three Hundred Pounds of Hongry" werd door Tony Joe White opgenomen op zijn album "The Train I'm On". op de afsluitende ballad "What Would I Do Without You" zingt Dan Penn de backing vocals.

onder de studiomuzikanten bevinden zich o.a. Johnny Sandlin (electric guitar, bass, drums), Spooner Oldham (Hammond B3, Wurlitzer piano), Clayton Ivey (piano), Jimmy Johnson (electric guitar), Roger Hawkins (drums) en David Hood (bass).

de nummers werden geproduceerd door Eddie Hinton en Johnny Sandlin.

bezielde, gedreven funky r&b, blues en soul klanken op dit postume restjes album die naar meer smaken.

citaat uit de liner notes van Peter Thompson

"One Eddie Hinton song, the title track for this album, is in some respects hauntingly prophetic. While his peers, including Duane Allman, Bob Dylan, and virtually everyone who participated in making records in Muscle Shoals, Alabama, held Eddie's singing, song-writing and guitar playing in high esteem, most of the general public never got a chance to appreciate Eddie's music. Eddie was an integral part of the emerging Muscle Shoals sound of the late sixties and early seventies working alongside the famed Muscle Shoals Rhythm Section. His talents as producer, singer, songwriter and gifted guitarist are ever present on the many sessions recorded at Quinvy, Fame and Muscle Shoals Sound Studios. Aretha Franklin, Wilson Pickett, Joe Tex, The Staple Singers, Solomon Burke, and Sam and Dave are a few of the soul greats that benefited from his unique "funky" guitar picking and song poetry"

uit de liner notes van Jerry Wexler

"A scene that always sticks in my mind is Dylan on the back porch of the Muscle Shoals Studio, trading licks on acoustic guitar with Eddie Hinton. They buddled up and for a while were inseparable. How strange and wonderful then, to remember Bob Dylan and Eddie Hinton as soul brothers - two poets, one world-renowned, the other known only to a few friends, neighbors, and fans, both riveting artists, both brilliant"