Necrophobic - Dawn of the Damned (2020)

Necrophobic is volgens mij op deze site een beetje ondergewaardeerd. Weinig stemmen, zelfs wat lauwe reacties her en der en het moet gezegd dat ik de band, die overigens alweer 31 jaar bestaat, eigenlijk nooit echt onder de loep heb genomen. Wellicht omdat Necrophobic toch een beetje als een zwakke navolger werd gezien en mede o.a. daardoor door de concurrentie toentertijd wat leek ondergesneeuwd, had ik niet per se de motivatie om me eens aan een werkje van deze band te wagen.
Maar het spreekwoord 'beter laat dan nooit' mag betreffende dit album wel degelijk van stal worden gehaald, want Dawn of the Damned heeft me 100% overtuigd van het feit dat Necrophobic er als band wel degelijk toe doet en zeker niet genegeerd dient te worden. Vergeet gewoon eventjes de wellicht tegenvallende albums die ze hebben gemaakt en onderga gewoon dit ongelooflijk verrassende metal-meesterwerk! Want ik durf stellig te beweren dat dit album de strijd met de concurrentie heel gemakkelijk kan aangaan. Sterker nog, Necrophobic zou wel eens als winnaar uit de bus kunnen komen!
Want ik roep het niet snel, maar gevoelsmatig lijkt het er hier gewoon op, alsof de band qua kracht, impact, intensiteit, stijl en songwriterschap een meesterwerk hebben gemaakt wat een vervolg zou kunnen zijn op Dissection's Storm of the Light's Bane. En laat ik dát album nou één van de allerbeste metal-albums allertijden vinden. Een album die overigens in 2020 zijn 25ste verjaardag viert!
En wellicht, ook omdat we ondertussen alweer in andere tijden leven en het black/death metal-genre alweer flink wat decennia bestaat, zal Dawn of the Damned niet die status krijgen van metalklassieker als bijvoorbeeld de tweede langspeler van Dissection, maar ze verdienen het i.m.o. wel. Want als je zulke ijzersterke en kneiterharde songs kan schrijven zoals vertegenwoordigd op dit album, dan mag je gewoon trots zijn als band.

Want, om maar meteen nu met de deur in huis te vallen: Necrophobic's Dawn of the Damned is wat mij betreft dé beste metal-plaat uit 2020 die ik gehoord heb. Wát een album is dit mensen!!

Is Iron Maiden jou ding? En spuug je ook niet in een flinke scheut Immortal meets Dissection? Dan is Dawn of the Damned dé metal-plaat die je gehoord moet hebben. Je zult er absoluut géén spijt van krijgen!

Want dit is black/death metal op zijn allerbest! Het is kneiterhard, kent een geweldige en tegelijkertijd zeer gemene productie en er staat werkelijk waar geen enkel zwak nummer op.
Het album wordt gedomineerd door ultra-strak en knetterende drum- en gitaar-partijen, waarvan de gitaar-solo's je om de oren vliegen dat het een lieve lust is. Voeg daarbij ook nog even de gemene grauwen en snauwen van zanger Anders Strokirk die lekker boosaardig en provocerend klinken en het duistere feest is compleet.

Omdat het gehele album geniaal is, zou ik niet stil hoeven te staan bij de nummers an sich, maar bij een paar doe ik het toch. In eerste instantie bij de twee epische tracks vertegenwoordigd op Dawn of the Damned: "The Infernal Depths of Eternity" en "The Return of a Long Lost Soul" zijn namelijk zo godvergeten goed, dat als het album puur en alleen uit deze twee nummers had bestaan, dan was het ook al goed geweest. Gewoon luisteren en je snapt wat ik bedoel!
Andere tracks die er niet om liegen zijn de single "Mirror Black", het allesvernietigende "Tartarian Winds" en afsluiter "Devil's Spawn Attack" samen met Destruction-brulboei Schmier is een onvervalste trashbeuker die als afsluiter misschien een tikkeltje misplaatst klinkt t.o.v. de rest van het album, maar daardoor niet minder goed is.

Necrophobic rules wat mij betreft! Dawn of the Damned is in ieder geval een topper van het zuiverste water waar ik nog lang op terug zal grijpen. Absolute aanrader!!

Om bovenstaande opmerking even duidelijk te maken: Necrophobic heeft geen enkel zwak album afgeleverd in de slordige 30 jaar van hun bestaan! Sinds Dawn of the Damned ben ik me meer en meer gaan verdiepen in de band en alle albums zijn de moeite waard!
Als je van gemene, brute maar tegelijkertijd melodieuze black/death metal houdt, zit je gebakken met Necrophobic! Ondergewaardeerde band wat mij betreft!