Habib Koité - Kharifa (2019)

zie dat ik pas de 1e ben die hier reageert op het laatste album van Habib, terwijl dit album toch al weer dateert van 2019. ben een fan van het eerste uur en heb al zijn albums uitgezonderd Soo (2014), echter kon het niet laten om deze "Kharifa" aan te schaffen. wederom uitgegeven op het Belgische Contre Jour label en zoals gebruikelijk een goed verzorgde uitgave met verklaring van de liedteksten in zowel Frans als Engels, maar ja dan de muziek zelf. die valt mij niet mee. nummers als Wara, het titelnummer Kharifa, Mande en het met trompetten voorziene Djiguiya doen in de verte nog een beetje denken aan de rijkdom van zijn vroegere albums. helaas staan hier nummers (2,4,5,8, 9 en 10) tegenover die ten prooi lijken te vallen aan een commerciële knieval van onze vriend Habib. het is de man uiteraard gegund om meer albums te verkopen, maar ik vrees dat liefhebbers van het eerste uur, die de prachtalbums Ma-Ya en Baro in hun hart sloten, bij dit album wel eens zouden kunnen afhaken. de plaat wordt op het eind nog enigszins gered door de 2 mooiste nummers , t.w. Tanate met als special guest de Guinese gitaarheld Sekou Bembeya en de instrumental Fanta Damba een hommage aan de gelijknamige Malinese zangeres. een erg wisselvallig album. de ondertitel van het album "together forever" kan ik gezien de kwaliteit van dit album niet geheel onderschrijven.

Ja, ik ben de teleurstelling nog steeds niet te boven. Het begeleidende concert deed destijds ook al het ergste vermoeden. Toch kocht ik de cd onmiddellijk. Sindsdien heb ik mijn weerzin jegens Spotify overwonnen en beluister toch eerst maar even de muziek voordat ik tot aanschaf overga.

lijkt mij verstandig Adrie. zijn albums Ma-Ya en Baro zijn van uitzonderlijke klasse en ook Afriki mocht er nog zijn. de man is een grote ster in zijn thuisland Mali. vraag mij bij dit soort albums zoals "Kharifa" af, of dit nou een keuze is van de artiest zelf, de producer of de platenmaatschappij? men spreekt dan ook wel over het "volwassen" worden of het verder "ontwikkelen" van iemands muziek. Tja. voor mij komt het de muziek van Habib in ieder geval niet ten goede. zo vind ik de 1e albums van Rokia Traore en Fatoumata Diawara ook een stuk beter ofwel puurder dan hun laatste album.

Ik weet niet hoe het komt dat een succesvol artiest zo de weg kwijt kan raken. Jij hebt zelf ook al geconstateerd dat zijn muziek steeds toegankelijker werd en dat hoeft geen probleem te zijn, maar het flirten met hedendaagse trends vind ik heel erg jammer. Ik hou juist zo van Habibs repertoire omdat het eens een keer wat anders is dan dat irritante ge-autotune en zo. Ik zou ook niet weten waarom een platenmaatschappij dit zou promoten, want ze snijden alleen zichzelf hiermee in de vingers.

mee eens. gezien jouw commentaar bij zijn album "Soo" uit 2014, het enige album van Habib Koite dat ik niet ken, begrijp ik dat die nog wel het beluisteren waard is