Dawes - Good Luck with Whatever (2020)

Een nieuwe Dawes, daar heb ik me op verheugd. Heb ze leren kennen met Nothing is Wrong. Voorlopig hoogtepunt was het album All Your Favorite Bands. Heerlijke muziek, vooral tijdens autoritten. Het album daarna viel tegen: zoals veel bands meende Dawes door middel van electronica wat moderner te zijn. Mijn conclusie was 'niet doen!'.

Daar hebben ze naar geluisterd ; op Passwords vielen ze weer terug op hun oude sound. Dat ligt hun toch gewoon het beste.

Maar nu terug naar dit nieuwe album. Ik zet het eerste nummer op en schrik: oei, proberen ze hier nu een radiovriendelijke hit te maken? Maar in de daarop volgende nummers word ik gelukkig gerust gesteld en maken ze de prettige, vertrouwde muziek.

Nu is Dawes altijd op zijn best met de midtempo-songs en de ballads, en dat is dit keer ook zo. Ik begrijp best dat wat meer uptempo-nummers en/of rockers nodig zijn om de zaak een beetje breken, maar dit zijn bij Dawes toch altijd de mindere nummers. Nooit echt slecht (nou ja, het eerste nummer dan wel), maar nummers zoals bijvoorbeeld None of My Business zijn gewoon wat te simpel en blijven gewoon niet hangen. Maar de midtempo nummers doen dat wel. En vanwege de fraaie afsluiter en de fantastische ballad St. Augustine at Night slaat de balans toch weer door naar het positieve. 3,5 sterren is echt te weinig, daarom toch naar 4*