The Nude Party - Midnight Manor (2020)

Het uit Noord Carolina afkomstige zevenkoppige jonge honden gezelschap The Nude Party weet als geen ander het hardwerkende broeierige potten en pannen plattelandsgevoel in hun muziek vorm te geven. Na hun gelijknamige debuutalbum wordt met de hulp van de van Kurt Vile bekende producer John Agnello de swamp blues beleving meer geperfectioneerd in het door de seventies countryrock bezegelde Midnight Manor.

In de landelijke bosrijke omgeving van het Catskill gebergte wordt als een amicale studentikoze leefgemeenschap in alle rust aan de tweede plaat gewerkt. De grens tussen plezier en arbeid wordt nergens overschreden waardoor de gemoedelijke puurheid zo treffend heerlijk en eerlijk zijn plek vind op Midnight Manor. De harmonische samenzang in het dranklied Thirsty Drinking Blues wordt nergens flauw, en benadrukt nogmaals de vriendschappelijke sfeer die deze langharige muzikale bloedbroeders uitstralen.

Het vuur wordt al stevig opgestookt met het stevige ontvlambare Lonely Heather, waar de feestelijke kroegklanken van het honky-tonk pianospel van Don Merrill zijdelings door de smerige jagende roadrunner gitaarakkoorden ingehaald worden. In diezelfde lijn past het vrolijke lichtelijk over the top aangezette Easier Said Than Done en het jammerende geblazen intro van Judith in het geheel.

Met neuriënde pompende baspartijen en vertellende sentimentele zanglijnen wordt de blues verwelkomt in het rauwe met melodieuze jankende prairiegitaren voortstuwende Cure Is You. Van totaal andere orde is de diepgang in het verdwalende nagalmende Shine Your Light, waarbij juist die duistere schemerzijde van de zonsondergang opgezocht wordt.

Op een of andere manier lukt het The Nude Party om ongepolijste ruwe garage sound accenten en psychedelische orgeltoetsen toe te voegen aan het oorspronkelijke typerende vroege jaren zeventig geluid. Het dansbare Time Moves On lijkt nog een stuk dieper het verleden in te duiken en heeft een mooi schurend oud fifties rock & roll randje. Het dwarrelende slotakkoord van Nashville Record Co. is zo cliché als maar zijn kan. Het illustreert overduidelijk het achterhaalde afrondingsproces van de belegen primitieve studio opnames, waardoor het perfect in het geheel past.

The Nude Party haakt aan in de tijd dat de geruite flanellen blouse voornamelijk nog als werkkleding dienst deed en niet als veredeld mode accessoire verkocht werd. Toch wordt dit kledingstuk met gemak ingeruild voor het Man in Black outfit van de in dramatiek verdrinkende melancholische Roy Orbison klanken of de tevens in zwart geklede verhalende potige sound van Johnny Cash.

Er zit een heerlijke natuurlijke swing in Midnight Manor. Met de Southern rock invloeden gaan ze terug naar de roots van de Americana stroming, een genre welke tegenwoordig zo vercommercialiseerd is waardoor er vrijwel niks meer van die oorsprong terug te horen is. Midnight Manor is een opzwepende herfstplaat die het verlangen naar de zomer symboliseert.

The Nude Party - Midnight Manor | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Nude Party - Midnight Manor - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Nude Party - Midnight Manor
The Nude Party neemt je een aantal decennia mee terug in de tijd met een opwindende mix van vooral countryrock, rock ’n roll en een beetje van The Rolling Stones in hun beste jaren

The Nude Party waren twee jaar geleden goed voor een glimlach, maar zetten een flinke stap met hun tweede album Midnight Manor. De band klinkt op haar tweede album verrassend hecht en is op alle mogelijke manieren gegroeid. Midnight Manor omarmt nadrukkelijk de Amerikaanse rootsmuziek, met een voorkeur voor countryrock uit een ver verleden, maar invloeden uit de rock ’n roll zijn minstens even belangrijk. Hier en daar klinkt The Nude Party als The Rolling Stones in hun beste jaren en een veel groter compliment kun je de jonge honden uit de Catskill Mountains volgens mij niet maken. Midnight Manor is voor mij het feelgood album van deze week. Heerlijk.

The Nude Party ontstond een jaar of acht geleden toen een zestal studenten van de Appalachian State University in Boone, North Carolina, besloten een band te formeren. De meeste leden van de band waren zeker geen ervaren muzikanten, maar de dagelijkse jamsessies in de kelder van het huis waarin de leden van de band hun intrek hadden genomen begonnen steeds beter te klinken. Het ging allemaal snel toen de band werd ontdekt door Oakley Munson, de drummer van de Amerikaanse band Black Lips, die de band onder zijn hoede nam en gebruik liet maken van zijn studio in de Catskill Mountains bij New York.

Het leverde twee jaar geleden een heel aardig debuut op, dat deze week een vervolg krijgt met Midnight Manor. The Nude Party werkt ook op haar tweede album met mentor Oakley Munson, maar vond ook niemand minder dan John Agnello (met zijn CV zou ik deze hele recensie kunnen vullen, maar de naam van Dinosaur Jr. wil ik zeker noemen) bereid om het album te mixen.

Ik was twee jaar geleden best te spreken over het debuut van The Nude Party, maar het tweede album van de band vind ik veel beter. The Nude Party heeft zich inmiddels gevestigd in de Catskill Mountains en heeft zich zeker laten beïnvloeden door de rijke muziekgeschiedenis van het gebied. Net als op haar debuut vind The Nude Party de belangrijkste inspiratie vooral in ver verleden. De band kent haar klassiekers in de countryrock, maar ook invloeden The Velvet Underground, The Kinks en vooral The Rolling Stones spelen een belangrijke rol op Midnight Manor. En hier en daar komen ook The Doors en Creedence Clearwater Revival nog voorbij.

Toen The Nude Party acht jaar geleden begon waren de meeste leden van de band nog geen geweldige muzikanten, maar er is sindsdien veel bijgeleerd. Midnight Manor is voorzien van een lekker vol geluid dat wordt gedomineerd door uitstekend gitaarwerk, maar waarin ook piano, orgel, mondharmonica en een pedal steel opduiken. Het klinkt allemaal alweer een stuk hechter en strakker dan op het twee jaar geleden verschenen debuut, maar de muziek van The Nude Party klinkt gelukkig ook nog steeds rauw en energiek. Het geldt niet alleen voor de instrumentatie, maar zeker ook voor de zang, die het energieniveau van het album nog wat verder opstuwt.

Midnight Manor staat met één been in de Amerikaanse rootsmuziek, maar het andere been staat stevig in de rock ’n roll. Het is rock ’n roll uit de jaren 60 en 70, maar de muziek van The Nude Party klinkt zeker niet gedateerd. Midnight Manor is vaak te omschrijven als het album dat The Rolling Stones gemaakt zouden kunnen hebben wanneer ze in 1971 voor het opnemen van Exile On Main Street niet naar Zuid-Frankrijk maar naar de Catskill Mountains waren afgereisd. Zeker wanneer de zang wat aan die van Mick Jagger doet denken hoor je op Midnight Manor The Rolling Stones in hun jonge jaren, maar The Nude Party heeft meer goede voorbeelden uit deze periode en kan haar songs ook zomaar onderdompelen in Amerikaanse rootsmuziek of opschuiven richting glamrock.

Het levert een album op dat best in de jaren 60 of 70 gemaakt had kunnen zijn, maar wat word ik er in 2020 vrolijk van. Het debuut van The Nude Party vond ik twee jaar geleden nog een twijfelgeval, maar het tweede album van de band uit de Catskill Mountains is uitstekend en ook nog eens bijzonder aangenaam. Erwin Zijleman

Heerlijk nummer, dat Shine Your Light. Lijkt wel de vroegere Mick Jagger op zang.