Face Tomorrow - For Who You Are (2002)

Dit vind ik echt een van de beste Nederlandse bands van het moment. Je moet deze lui echt live zien, heel dynamisch en energiek!! Deze plaat bevat heel goede songs en ideeen, de productie laat hier en daar alleen nog te wensen over en de zanger komt in de schreeuwen nog te kort. Maar met meer budget en na lang touren en dus met meer speelervaring heb ik erg hoge verwachtingen van de volgende plaat, ik geloof dat die deze zomer uitkomt..

Hier kan ik weinig aan toevoegen. Die jongens zijn inderdaad HEEL erg goed.

Geïnspireerd door het emotopique en mijn herbeluistering van deze plaat op dit moment tijd voor de anekdote van de week.

Anno 2002 bestond er nog zoiets als AudioGalaxy, wat ik toen een heel degelijk alternatief vond voor het inmiddels flink verpauperde Napster. Compleet per ongeluk downloadde naastgetekende daar een nummertje van Face Tomorrow (Worth the Wait, om precies te zijn). Ik was toen nogal into de emo/post-hardcore kruisbestuiving zoals ook een Thursday dat zo goed wist neer te zetten en dit nummertje wist dan ook een gevoelige snaar te raken. Diezelfde week nog liep ik de Sounds te Rotterdam binnen en hoorde ik een plaat opstaan die meteen goed klonk. Hoewel ik niet meer gehoord had dan Worth the Wait wist ik het meteen: Face Tomorrow (om precies te zijn, de laatste tientallen seconden van Past en Saved)! Meteen haastte ik me naar (toen nog) boven en spitte de bakjes punk en emo door om te kijken of Face Tomorrow er toevallig tussenstond, maar helaas.

Enigszins treurig sjokte ik de trap af en besloot de vriendelijke meneer achter de balie (toen nog links als je binnekwam) om te vragen of dit toevallig Face Tomorrow was en of ze CD al hadden. Jawel, grijnste hij, maar hij stond alleen nog niet in de schappen, hadden ze nog geen tijd voor gehad. Aanschaffen dus maar, en zielsgelukkig ging ik naar huis met For Who You Are, die binnen de korste keren vastgeroest in m'n CD-speler bleek, fantastisch! Toen ik niet veel later Face Tomorrow een keer live zag, dacht ik, goh, die drummert, die ken ik ergens van. Halverwege de set viel het kwartje. Ik had 'm onlangs bij Sounds nog om de CD van zijn eigen bandje gevraagd.

Tot zover dit spannende verhaal. Waar het de plaat zelf betreft, die vind ik niet meer zo fantastisch als vroeger, hoewel 'ie muzikaal bij vlagen nog steeds meer dan uitstekend is. Jelle is te allen tijde uitstekend bij stem. Grootste struikelblok zijn wel de teksten, die echt tenenkrommend slecht zijn en van een schandalig niveau Engels. Niet bij nadenken verder, dan goed te genieten. 3,5*

AudioGalaxy.

Zat er vandaag nog aan te denken tijdens de Soulseek-chat, toen we het over P2P-programma's hadden, maar ik kon niet op de naam komen. Haha, dat was het eerste wat ik gebruikte om mee te downloaden, volgens mij.

Album met ijzersterke teksten die vooral een zelfhulpmethode bleken te zijn in mijn adolescentiefase.
"Grap the steering wheel", schreeuwt de zanger in één van de nummers. Teksten perfect voor innerlijke strijd en levensvragen met ijzersterke zang (in de lijn van Jeff Buckley en Jasper Steverlinck van Arid) en melodie. Enkel de productie liet het m.i. wat afweten. Blijft een topalbum van NL bodem.

"For Who You Are" is het debuutalbum van de Nederlandse rockband Face Tomorrow, uitgebracht in 2002. De band, opgericht in 1997 in Rotterdam, bestond destijds uit zanger Jelle Schrooten, gitaristen Aart Steekelenburg en Marc Nolte, bassist Tijs Hop en drummer Sjoerd van der Knoop.

Het album bevat twaalf nummers, waaronder een Intro van 30 seconden dat niet veel toevoegt. De muziek combineert elementen van alternatieve rock en emocore, met invloeden van bands als Sunny Day Real Estate en At the Drive-In. RYM stalt dit album onder Post-Hardcore

De emotionele en rauwe zang en de dynamische instrumentatie zorgden ervoor dat het album goed werd ontvangen binnen de Nederlandse undergroundscene. Het album werd opgenomen in Studio Het Pand en Excess Studios, met productie door Dennis en Frits van Mourik.
Na de release van dit album kreeg Face Tomorrow meer bekendheid en traden ze op bij diverse festivals, zoals Lowlands en Pukkelpop.

Het succes van "For Who You Are" legde de basis voor hun latere albums, waaronder "The Closer You Get" (2004) en "In The Dark" (2008). Albums die al wel in mijn verzameling aanwezig zijn. Dit album dus niet, maar het maakt meteen een goede en volwassen indruk op me.

Dit album opent dus met een intro van 30 seconden dat ik niet in mijn playlist zal zetten en te kort is om te beoordelen, Daarna volgt For Me dat direct de bedoeling van de band weergeeft. Rauwe zang en gitaargeweld van de twee gitaristen. Een nummer met veel energie.
Hierna Worth the Wait dat net iets meer gas geeft. Rauw en emotioneel. Puppet on a String klinkt erg onschuldig maar is dat allerminst. Een prettige melodie en veel passie,

Met het verleden heeft de band meer compassie. Past begint tenminste vrij rustig en in een laag tempo. Alleen in het refrein gaat het volume een stuk omhoog.
Saved gaat er weer vol voor. Een intens ritme en de zang klinkt stevig tussen de gitaren. Stearing Wheel heeft een bijzonder intermezzo door de bas. Een intens nummer.

Wasting Time heeft een rauwe maar vriendelijke melodie. Wat 72 dots per inch betreft klinkt de muziek op het album meest als 150 Dpi. Live the Dream is wat luchtiger van toon maar het refrein doet daar niet aan mee.
I Love You. Ik zou er niet op zijn gekomen deze tekst te verrijken met de chaos die te horen is. Een ongestructureerde hoop herrie. Ook dit nummer haalt geen van mijn playlists. Het slot is daarentegen geheel het tegenovergestelde. Tenminste grotendeels. Wel een lekker einde van het album.

"For Who You Are" laat een sterke eerste indruk achter als debuutalbum van Face Tomorrow. De band slaagt erin om rauwe energie en emotie over te brengen, wat goed past binnen de post-hardcore en alternatieve rockgenres. Hoewel het album niet foutloos is – met name de intro en enkele minder gestructureerde nummers – biedt het genoeg krachtige momenten om de luisteraar geboeid te houden.

Waardering: 6,8