menu

Loma - Don't Shy Away (2020)

mijn stem
3,67 (12)
12 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Sub Pop

  1. I Fix My Gaze (3:10)
  2. Ocotillo (4:50)
  3. Half Silences (3:46)
  4. Elliptical Days (4:30)
  5. Given a Sign (4:20)
  6. Thorn (4:54)
  7. Breaking Waves Like a Stone (4:38)
  8. Blue Rainbow (3:08)
  9. Jenny (1:20)
  10. Don't Shy Away (4:31)
  11. Homing (4:40)
totale tijdsduur: 43:47
zoeken in:

avatar van Jeanne d’Arc
geplaatst:
Ik kijk erg uit naar dit album. Ocotillo belooft veel goeds

avatar van Jeanne d’Arc
Het mooie nummer´Half Silences´is van Spotify gehaald. Zal het nummer in gewijzigde vorm terugkeren op het album?

De 2 nieuwe songs zijn alweer van een hoog niveau

Vandaag zijn de eerste en tiende song met de wereld gedeeld. Een band om intens van te houden.

avatar van Jeanne d’Arc
Wat een prachtig nummer is ‘don’t shy away’. Tot nu toe hoor ik alleen maar klasse.

avatar van Lura
4,5
Jeanne d’Arc schreef:
Wat een prachtig nummer is ‘don’t shy away’. Tot nu toe hoor ik alleen maar klasse.

Het hele album is prachtig, vormt meer een geheel dan het debuut, vind ik.

avatar van Jeanne d’Arc
Lura schreef:
(quote)

Het hele album is prachtig, vormt meer een geheel dan het debuut, vind ik.


Ben benieuwd dan, het vorige album vind ik persoonlijk al een meesterwerk.

avatar van tumkie
Ocotillo en Don't Shy Away zijn 2 pareltjes. Benieuwd naar het volledige album.

avatar van Venceremos
4,5
Elliptical Days, wat weer een single!

avatar van Woutout
De vijf beschikbare tracks gehoord en dit is voor mij potentieel jaarlijstjes materiaal.

avatar van Lura
4,5
Een van de grootste muzikale verrassingen van 2018 was voor mij Loma, het debuutalbum van het gelijknamige trio. Een samenwerking van Shearwater-zanger Jonathan Meiburg en Emily Cross en Dan Duszynski van Cross Record.

Op dat debuut experimenteerden zij er lustig op los, met als eindresultaat een van begin tot eind fascinerende plaat. Zo gebruikte men bijvoorbeeld een speciaal geprepareerd piano in het aanstekelijke Relay Runner.

Het leek in eerste instantie om een eenmalig project te gaan, maar al spoedig begonnen de drie aan een opvolger te werken. Om maar met de deur in huis vallen, Don’t Shy Away is een meer dan waardige opvolger.

Sterker nog, het album bevalt me nog beter dan de voorganger en wist me nog sneller te overtuigen. Waarschijnlijk kwam dat doordat ik al gewend was aan hun unieke, eigen geluid, dat nu nog verder wordt uitgediept. Middelpunt van de liedjes is nog steeds de rustgevende zang van Emily Cross.

Vreemd genoeg wordt op de hoes alleen vermeld door wie de liedjes geschreven zijn. Naast dat het drietal de nodige instrumenten bespelen, kreeg men hulp van toerende leden Emily Lee (piano, viool) en Matt Schuessler (bas). Verder nog van Flock of Dimes / Wye Oak's Jenn Wasner, en een verrassende hoorn sectie.

Meest opvallende naam van de medewerkende muzikanten is geluidspionier Brian Eno. Hij produceerde en schreef mee aan afsluiter Homing. Eno is trouwens niet alleen een vriend van Cross, maar ook een fan van Loma van het eerste uur. Eno raakte vooral verslingerd aan het nummer Black Willow, vanwege de minimale groove en hypnotiserende refrein en draaide het geregeld in zijn programma voor BBC Radio.

Emily Lee schreef mee aan bloedmooie titelnummer, de overige werden geschreven door het trio. Of de teksten wederom uit de koker van Jonathan Meiburg komen is mij niet duidelijk geworden . Nog steeds blijft er enigszins een waas van raadselachtigheid om dit trio hangen. Net als bij de voorganger werden vooraf al de nodige video’s vrijgegeven.

Dat Don't Shy Away net als de voorganger mijn lijstje van favoriete albums gaat halen is nu al zonneklaar.

avatar van aERodynamIC
4,0
Het is lekker wegzweven op dit soort muziek. Dromerig, maar geen shoegaze. Een beetje zoals Cocteau Twins dat kunnen, maar die vind ik wat scherper, wat meer rafelige randen en daardoor toch weer anders.
Een snufje latere Talk Talk qua sfeer ook wel.

Ik weet nu nog niet of dit er eentje gaat zijn die lang bijblijft of dat ik na een half jaar zal vragen Loma wie?!

Voor nu is het in elk geval een mooi album.

avatar van Zwaagje
Een groep die het experiment niet schuwt en dat is fijn; ik hou daar wel van. Ik geef het album zeker de nodige aandacht en dan zien wat dit oplevert voor mij. Knap is het zeker en op basis van vakmanschap en originaliteit verdient dit zeker 4*, maar ik stem vaak alleen als het uiteindelijk ook mijn smaak is en beklijft; muziek is ook een smaak dingetje.

Het gelijknamige debuut kende ik, aantal malen gedraaid, maar dat was geen ekte blijverd en iets dergelijks oppert aERodynamIC ook van dit album.

Het is prettige muziek, maar "experiment" hoor ik er niet in - op zijn hoogst een wat ongebruikelijke instrumentatie, houtblazers, waarvoor - opnieuw - aero al verwijst naar Talk Talk. Leg dit niet langs de lat van The Cocteau Twins, Mazzy Star of - iets aarders - Cowboy Junkies. Liz kan me betoveren, Hope geeft me haar naam en bij Margot kan ik wegzwijmelen, teiltje onder de bank aub. De diepte - luister gerust op YouTube Burial vs Massive Attack w/Hope Sandoval Four Walls en zet je zelf op bank vast met duct tape om niet weg te floaten - de magie (Liz) vind je hier niet. Als tussendoortje, a light snack is dit niet onaardig, maar dan wel thuis eten

avatar van brt
brt
Geef het meerdere luisterbeurten Mjuman; bij mij begint is steeds meer te landen. Per beurt ontdek ik mooie nieuwe nummers terwijl ik het aanvankelijk ook maar zozo vond

avatar van Venceremos
4,5
Idem dito voor de namen genoemd ter vergelijking; groeiers evenzeer.

Tweede draaibeurt - song remains the same: luistert prettig weg, maar geen aha-erlebnis. Misschien helpt het als er zo een fles opengaat.

Life's all about making choices and giving way to your own preferences. Verheug me nu al op straks draaien van Sevdaliza en Kelly Lee Owens mbv die grote schijven

avatar van Jeanne d’Arc
Waarschijnlijk één van de meest indrukwekkende releases van dit jaar, naast de releases van Sevdaliza en Sophie Hunger wat mij betreft. (Van de albums die ik heb beluisterd uiteraard ) Ze behouden hun eigen sound en zijn niet wars van experiment. Als je jezelf in hun muziek verdiept, dan word je erdoor gegrepen. Top album, zoals ook mooi beschreven door Lura. De toppers vind ik het titelnummer, Half Silences en Given a Sign.

aERodynamIC schreef:


Ik weet nu nog niet of dit er eentje gaat zijn die lang bijblijft of dat ik na een half jaar zal vragen Loma wie?!

Voor nu is het in elk geval een mooi album.

Beste man, check zeker ook het debuut!!
Unieke band! En zeer rustgevend voor de geest, welkom in corona-tijden.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:52 uur

geplaatst: vandaag om 06:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.