Cosse - Nothing Belongs to Anything (2020)
mijn stem
2 stemmen
Frankrijk
Rock
Label: A Tant Rêver du Roi
-
Welcome Newcomers (5:08)
-
Pin Skin (5:43)
-
Sun Forget Me (4:16)
-
Seppuku (6:11)
-
The Ground (6:02)
0
geplaatst: 4 oktober 2020, 20:17 uur
Nothing Belongs To Anything. Alles is in bruikleen van de aarde. Met overduidelijke verwijzingen naar het in opstand verkerende milieu die de mensheid afdwingt om respectvol met hun woonplaats om te gaan, graaft het Parijse viertal van Cosse diep in de uitgeholde voedingsbodem van dit uitgekauwde wereld vraagstuk. Het is de kunst om hierbij de dynamiek toe te voegen om jezelf te onderscheiden van andere post rock bands die plichtmatig noise gebruiken als synoniem voor de totale zelfvernietiging.
Het is zo geniaal doordacht om met de kristalheldere dromerige depri synthpop New Wave geluiden op Welcome Newcomers een duidelijke link te leggen naar het kernbeginsel van de leefomgeving problematiek uit de jaren tachtig. Vanuit de zure regen en dunner wordende ozonlaag wordt er toegewerkt naar de huidige trieste situatie.
De rauwe mannelijke smeekzang van Nils Bo past in het hulpeloze geweten van het verleden en staat averechts tegenover het kinderlijke naïeve van zangeres Lola Frichet, die een rooskleurige toekomst symboliseert. Een duidelijker contrast lijkt onderhand niet mogelijk.
Door fragmentarisch gebruik te maken van bloedmooie georganiseerde noise en uitgekiende mathcore ontstaat er een verkwikkende verkoeling, waarbij de schoonheid van deze wendingen nog meer opvalt. Met gemak schakelen ze daarbij over naar funkende danspassages om vervolgens weer overweldigend traag doemgericht toe te slaan.
Toch werkt het lage tempo niet de hele tijd in het voordeel. De woeste genadeloze uithalen zijn in de eerste drietal tracks beperkt gebleven tot een handvol spelende energieke vuurballen. Pas bij het logge loeizware Seppuku gaat het als een zware onweersbui los om tot ontwikkeling te komen in het afsluitende vermorzelende The Ground.
Nothing Belongs To Anything is een indrukwekkende eerste EP, die net als het grimmige klimaat teert op de onvoorspelbaarheid daarvan. Niet geheel zonder risico trouwens, de opbouwende tracks missen soms net dat stukje spontaniteit, waardoor het wel heel serieus overkomt.
Cosse - Nothing Belongs to Anything | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com
Het is zo geniaal doordacht om met de kristalheldere dromerige depri synthpop New Wave geluiden op Welcome Newcomers een duidelijke link te leggen naar het kernbeginsel van de leefomgeving problematiek uit de jaren tachtig. Vanuit de zure regen en dunner wordende ozonlaag wordt er toegewerkt naar de huidige trieste situatie.
De rauwe mannelijke smeekzang van Nils Bo past in het hulpeloze geweten van het verleden en staat averechts tegenover het kinderlijke naïeve van zangeres Lola Frichet, die een rooskleurige toekomst symboliseert. Een duidelijker contrast lijkt onderhand niet mogelijk.
Door fragmentarisch gebruik te maken van bloedmooie georganiseerde noise en uitgekiende mathcore ontstaat er een verkwikkende verkoeling, waarbij de schoonheid van deze wendingen nog meer opvalt. Met gemak schakelen ze daarbij over naar funkende danspassages om vervolgens weer overweldigend traag doemgericht toe te slaan.
Toch werkt het lage tempo niet de hele tijd in het voordeel. De woeste genadeloze uithalen zijn in de eerste drietal tracks beperkt gebleven tot een handvol spelende energieke vuurballen. Pas bij het logge loeizware Seppuku gaat het als een zware onweersbui los om tot ontwikkeling te komen in het afsluitende vermorzelende The Ground.
Nothing Belongs To Anything is een indrukwekkende eerste EP, die net als het grimmige klimaat teert op de onvoorspelbaarheid daarvan. Niet geheel zonder risico trouwens, de opbouwende tracks missen soms net dat stukje spontaniteit, waardoor het wel heel serieus overkomt.
Cosse - Nothing Belongs to Anything | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com
* denotes required fields.
* denotes required fields.