Het is nog steeds Bola, maar wat mij op viel toen ik de eerste drie tracks van Kroungrine (
Zoft Broiled Ed, Noop en
Waknuts) hoorde is dat er, ten opzichte van voorgaande albums, net wat verandering zit in de beats.
Ze zijn niet echt harder te noemen, maar hebben wel iets meer pit (bij
Waknuts met vlagen). Het is allemaal net wat minder 'voortkabbelend' dan bij zijn vorige werk. Toch blijft het qua waves en bliepjes op de achtergrond allemaal typisch Bola.
Halyloola, Urenforpuren en
Rainslaight zijn helemaal nog typisch Bola zoals we 'm kennen, deze tracks had ook op Fyuti of Soup kunnen staan. Dat wil overigens niet zeggen dat het slecht is, maar wel meer van hetzelfde. Bijvoorbeeld
Rainslaight wordt mooi rustig opgebouwd, maar als het nummer na een minuut of 1,5 op gang komt heeft het wel weer de voorspelbare Bola sound.
Phulcra klinkt aanvankelijk net iets frisser en knisperender en springt er daardoor in eerste instantie beetje tussenuit, maar uiteindelijk kabbelt dit ook een beetje te voorspelbaar door. De afsluiter
Diamortem is een mooi ingetogen reisje. Stukken van alleen soundscapes en waves worden afgewisseld met wat rustig tikkende beats. Niet spectaculair, wel mooi als afsluiter. Vooral door de erg mooie laatste 1,5 - 2 minuten, een beetje melancholisch aandoende lange waves en strings, waardoor het haast als een dramatisch afscheid voelt.
Ik twijfel tussen 3,5* en 4*, maar hou het voorlopig even op 3,5* omdat ik toch op wat meer verrassing (lees: verandering) had gehoopt.