Crooked Fingers - Bring on the Snakes (2001)
mijn stem
7 stemmen
0
geplaatst: 27 mei 2012, 03:18 uur
Het zou toch maar zo kunnen dat Paalhaas gelijk heeft over dit kleine plaatje, dit blijkt toch wel een machtige groeier (zo cliché) te zijn. In het begin was ik nog weinig impressed, niet echt origineel, maar het had toch wel wat unieks. Uiteindelijk weet Crooked Fingers wel een beetje onder je huid te komen en je begint te merken dat Bring on the Snakes toch wel heel erg naar je roept als je door je muziekmappen heen bladert. Er valt eigenlijk nog weinig te zeggen over dit album, alleen dat het passie (en een ruige coolheid) heeft en uit het niets toch wel heel verslavend kan worden, zonder dat je dat werkelijk helemaal doorhebt. Later meer...
0
geplaatst: 9 augustus 2023, 01:44 uur
Ataloona schreef:
Het zou toch maar zo kunnen dat Paalhaas gelijk heeft over dit kleine plaatje, dit blijkt toch wel een machtige groeier (zo cliché) te zijn. In het begin was ik nog weinig impressed, niet echt origineel, maar het had toch wel wat unieks. Uiteindelijk weet Crooked Fingers wel een beetje onder je huid te komen en je begint te merken dat Bring on the Snakes toch wel heel erg naar je roept als je door je muziekmappen heen bladert. Er valt eigenlijk nog weinig te zeggen over dit album, alleen dat het passie (en een ruige coolheid) heeft en uit het niets toch wel heel verslavend kan worden, zonder dat je dat werkelijk helemaal doorhebt. Later meer...
Het zou toch maar zo kunnen dat Paalhaas gelijk heeft over dit kleine plaatje, dit blijkt toch wel een machtige groeier (zo cliché) te zijn. In het begin was ik nog weinig impressed, niet echt origineel, maar het had toch wel wat unieks. Uiteindelijk weet Crooked Fingers wel een beetje onder je huid te komen en je begint te merken dat Bring on the Snakes toch wel heel erg naar je roept als je door je muziekmappen heen bladert. Er valt eigenlijk nog weinig te zeggen over dit album, alleen dat het passie (en een ruige coolheid) heeft en uit het niets toch wel heel verslavend kan worden, zonder dat je dat werkelijk helemaal doorhebt. Later meer...
Ik zette deze zojuist weer eens op en liep hier tegen jouw berichtje aan. Deze blijft bij mij ook nog steeds groeien. Inmiddels ben ik een aantal jaren terug al naar 4,5/5 gegaan en dat de volle mep nog ooit gaat volgen sluit ik niet uit. Ik weet niet precies waarom, maar soms kom je een album tegen dat gewoon klikt en dit is er voor mij zo een. De toppers zijn voor mij de twee slow burners Sad love en There's a blue light.
* denotes required fields.
* denotes required fields.