Emma Ruth Rundle & Thou - May Our Chambers Be Full (2020)

Deze samenwerking werkt nog vele malen beter dan ik had verwacht. Het klinkt alsof Thou en Emma Ruth Rundle voor elkaar gemaakt zijn, ondanks dat ze compleet andere muziek maken. Ze vinden elkaar in de middenweg met jaren '90 grunge, slowcore en The Cranberries en balanceren meesterlijk tussen dromerige post-rockende singer-songwriter stukken en vieze modderige sludgeriffs. Bryan Funck (de zanger van Thou) en Emma hebben een erg goede dynamiek. Bryan legt vaak een tweede laag onder Emma's vocalen, maar hij neemt af en toe ook het voortouw, wat een smerige strot heeft die man!

The Valley is met afstand het beste nummer. De rest is goed hoor, maar de emotionele impact ligt daar wel erg hoog. Juist door het ingehouden karakter in het begin en het toewerken naar die climax. De strijkers doen het ook geweldig!

Persoonlijk had ik ook liever gezien dat de zang elkaar meer had afgewisseld op dit album en niet kriskras door elkaar. Het past wel, maar toch ook weer niet - afhankelijk van mijn bui. Hangt dus ergens tussen 3.5 en 4* kun je zeggen.

Wat ben ik blij dat ik dit album toch nog een kans heb gegeven, ondanks dat een eerste vrijgegeven track me niet zo wist weg te blazen. De sfeer op deze plaat is fantastisch en de vocale wisselwerking is enorm sterk. Verwarmend, melancholisch en druipend van de emotie dit. Voor nu vier sterren, maar de kans op groeien is reëel. Die openingsriff in 'Monolith' na het waanzinnige, slepende openingsnummer... erg fijn dit.

Erg toffe samenwerking tussen zangeres Emma Ruth Rundle en Thou, waarbij me vooral opvalt dat de vocalen erg goed samengaan. Het opgezette sfeertje, dat steevast wat naargeestig en onheilspellend klinkt, mag er ook wezen!

3,5 sterren

Ik vind dit niet zo geslaagd. Emma's bijdrages zijn geweldig as usual, maar ik vind het nogal een sfeerbreuk als die Thou knakker zijn bek opentrekt. Alsof ik naar twee verschillende albums door elkaar zit te luisteren. Jammer.