Brutus - Live in Ghent (2020)

Leuke opname van de releaseshow van Nest, niet bedoeld om gericht uit te brengen maar met de covid-19 zijn de inkomsten welkom.

6 nummers van het debuut en 7 van de nieuwe plaat, geen slechte setlist (Major & Dancing On The Face Of A Panther zijn ook altijd wel leuk om live te aanhoren) maar waarom iedere keer afsluiten met Baby Seal?

Een draak van een nummer qua tekst, ik meen ergens te hebben gelezen dat het nummer voor de band een speciale betekenis heeft... en waarom niet eens meer pakweg Bird spelen? (te gevoelig, te soft?)

Kijk, daar zittie dan Sir Spamalot aan het bureautje op school.

Leuvense band die de proggresive metal op haar eigen wijze brengt in deze kleine live setting.

De tickets voor het komende concert van Brutus in Trix zijn alweer binnen en ik hoop gewoon op een even hard feestje als vorige keer dat ik ze (op dezelfde locatie trouwens) zag. De manier waarop Stefanie Mannaerts toen als afsluiter Sugar Dragon zong... Ik denk dat heel de zaal het gevoel had van "Waar zit de klootzak die je dit heeft aangedaan en we maken hem nu kapot". Nu ik daaraan terugdenk, bekruipt me ergens dan ook het gevoel dat Brutus een band is die je vooral live moet zien. Qua setlist is deze Live in Ghent een geweldig concert dat lustig put uit de eerste twee albums, maar die punch die ik toen zelf kreeg, ontbreekt wat. Dat neemt niet weg dat dit vooral een erg fijn album is om te draaien wanneer je the best of both worlds (lees: de eerste twee studioalbums) wil horen. Klein detail is dan wel weer dat ik songs als Bird mis, maar dat terzijde. Fijn ook wel om te horen dat Mannaerts (en Stijn Vanhoegaerden & Peter Mulders mogen absoluut ook niet vergeten worden) zich niet laten verleiden tot een exacte kopie van de songs zoals ze op het studioalbum te vinden zijn. Er mag al eens afgeweken worden en dat zorgt voor een paar leuke momenten. Fun fact: het kleine jongetje dat op de albumcover is te zien, is niemand minder dan Peter Mulders stiefzoon die de setlist voor die avond aan het opschrijven is. Het duurt nog tot eind november vooraleer ik de dame en de heren weer aan het werk kan zien, dus in de tussentijd is dit een erg lekker tussendoortje, maar ik kijk toch uit naar de real stuff.