Gunn-Truscinski Duo - Soundkeeper (2020)

Valley Spiral

Een intrigerend instrumentaal album die per luisterbeurt gewoon steeds beter wordt. Bij de eerste draaibeurt had ik mijn bedenkingen . Bij de tweede draaibeurt ging het naar om gaandeweg de stap te maken van naar

De instrumentale nummers staan in principe los van elkaar. Drummer Truschinski en gitarist Gunn zijn goed op elkaar ingespeel om in een soort vrije-vorm stijl de nummers te spelen. Het album opent kort fris akkoestisch met Into. Distance is een mysterieus langzaam spannend galmend nummer. Noot voor noot laat Gunn zijn gitaar ontspannen horen. Heerlijk ingetogen licht galmend gitaarspel. In Pyramid Merchandise laat Gunn stap voor stap zijn gitaar steeds meer 'distorted' gieren. Hij begint rustig, maar bouwt per halve minuut die 'distorted' intensiteit op. Na drie minuten spelen ze al behoorlijke ruiger dan bij de aanvang. Northwest lijkt dan weer een ode aan klassiek akkoestische slideblues uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw. Het daaropvolgende Ocean City is een rustig, ontspannen, dromerig nummer, waarbij het duo je heel mooi meeneemt in hun ontspannen reisje.

Slotnummer For Eddie Hazel is Gunn zijn ode aan slag-solo-gitarist-in-één Eddie Hazel. Qua opbouw een zeer intrigerend nummer. Het begint met een dik gitaargeluid, om halverwege subtiel een wisseling te maken. De echoënde gitaar als ondersteuning om daar zijn solo op te laten rusten blijkt dan eigenlijk te kort van duur te zijn.

Soundkeeper, het is een album dat je even de tijd mag geven om te laten landen. De kans is groot dat na de eerste draaibeurt je nog niet onder de indruk bent, maar dat je na een paar draaibeurten instemmend zit te knikken.