Diana Jones - Song to a Refugee (2020)

Eindelijk, na zeven jaar weer een studioalbum van een van mijn favoriete artiesten. Door AllMusic wordt Diana Jones terecht in een adem genoemd met authentieke artiesten als Iris DeMent en Gillian Welch. Jones is een laatbloeier, wier carrière pas aan het eind van de vorige eeuw begon, met de twee onterecht onbekend gebleven albums Imagine Me en The One That Got Away. Op laatstgenoemde staat misschien wel haar mooiste liedje uit haar oeuvre, Easter in New Orleans. Helaas zijn beide albums niet meer leverbaar, alleen met een beetje geluk nog tweedehands te vinden.

Zelf ontdekte ik Diana pas bij de release van het prachtige My Remembrance of You uit 2006. Direct was ik onder de indruk van haar literair hoogstaande liedjes. Wel moest ik heel erg wennen aan haar manier van zingen. Ze zingt met een bekakte stem. Maar dat onderscheidt haar wel van andere zangeressen. Ook de volgende drie albums waren van hetzelfde hoge niveau. Absolute favoriet blijft voor mij toch wel Better Times Will Come, wat ook een toepasselijke titel zou zijn geweest voor Song to a Refugee.

Op het ambitieuze album wordt ze omringd door klasbakken als Richard Thompson en Steve Earle. Verder nog door Peggy Seeger,The Chapin Sisters, Jason Sypher op bas, Glenn Patscha op piano and Will Holshouser op accordeon. Ook de bekende producer David Mansfield (oa Bob Dylan) bespeeld de nodige instrumenten. Ook nu weer zijn haar, vaak sociaal bewogen teksten van hoog niveau. Hopelijk nemen lezers die niet bekend zijn met haar manier van zingen even de moeite om daaraan te wennen.

Haar oeuvre behoort namelijk voor mij tot het allerbeste in het americana- en folkgenre.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Diana Jones - Song To A Refugee - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Diana Jones - Song To A Refugee
Het was een tijd stil rond de Amerikaanse singer-songwriter Diana Jones, maar met het fraaie Song To A Refugee is ze weer helemaal terug als een van de smaakmakers in het genre

Song To A Refugee van Diana Jones is een conceptalbum met de vluchtelingenproblematiek als centraal thema. De Amerikaanse singer-songwriter kruipt in de huid van vluchtelingen en doet dit vol gevoel en compassie. Het thema is mooi, maar ook in vocaal en muzikaal opzicht is Song To A Refugee een ijzersterk album. De instrumentatie is sober en stemmig, maar ook zeer trefzeker en zoals altijd vertolkt Diana Jones haar songs op doorleefde wijze. Song To A Refugee duikt deze weken op in flink wat jaarlijstjes en hoog in de jaarlijstjes die zich vooral richten op Amerikaanse rootsmuziek. Er valt wat mij betreft niets op af te dingen.

In de meeste jaarlijstjes waarin Amerikaanse rootsmuziek centraal staat is er een mooie plek gereserveerd voor het album dat de Amerikaanse singer-songwriter Diana Jones dit jaar heeft uitgebracht. Het is een album dat bij mij maar om één reden op de stapel is blijven en dat is het feit dat het album niet op vinyl is uitgebracht. Het is geen goede reden natuurlijk, al blijft vinyl zoveel leuker dan een cd’tje. Uiteindelijk moet het echter gaan om de kwaliteit van het album en na één keer horen is duidelijk dat Diana Jones eerder dit jaar met Song To A Refugee een hoogstaand album heeft gemaakt.

Song To A Refugee is in meerdere opzichten een hoogstaand album. Allereerst is er de thematiek. Diana Jones bezingt op haar meest recente album de vluchtelingenproblematiek, waarbij ze met grote regelmaat in de huid van vluchtelingen kruipt. We vinden hier in Nederland dat we het de afgelopen negen maanden best zwaar hebben gehad zonder cafés, restaurants, concerten en festivals, maar het is natuurlijk niet te vergelijken met mensen die huis en haard achter zich laten omdat het er niet langer veilig of leefbaar is.

Diana Jones bezingt het lot van vluchtelingen wereldwijd, uiteraard met speciale aandacht voor de vluchtelingenproblematiek in het zuiden van de Verenigde Staten, en doet dat met hart en ziel. Het is een verademing na alle holle retoriek rond de motieven en het lot van vluchtelingen.

Song To A Refugee is ook een hoogstaand album door de zang die, zoals altijd bij Diana Jones, prachtig is. De Amerikaanse singer-songwriter beschikt, net als bijvoorbeeld soortgenoot Iris DeMent, over een bijzondere stem en beschikt bovendien over het vermogen om veel emotie en urgentie in haar stem te leggen. Het is een stem die niet bij alle liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek in de smaak valt, maar ik vind het inmiddels al een aantal jaren prachtig.

Het is een stem die bovendien prachtig kleurt bij die van anderen, wat nog maar eens blijkt wanneer Steve Earle, Richard Thompson en Peggy Seeger aanschuiven in het fraaie We Believe You of wanneer The Chapin Sisters hun stemmen toevoegen. De doorleefde en emotievolle vocalen op Song To A Refugee passen natuurlijk ook nog eens prachtig bij de thematiek en het hart onder de riem voor vluchtelingen waar dan ook ter wereld.

Naast de thematiek en de geweldige zang is Song To A Refugee ook nog eens een prachtig rootsalbum waarop gloedvol wordt gemusiceerd door een aantal gelouterde muzikanten, onder wie de zeer ervaren David Mansfield, die het album ook produceerde. De meeste songs op het album zijn betrekkelijk sober, maar zeer smaakvol gearrangeerd, met meestal een hoofdrol voor fraai gitaarwerk en hiernaast fraaie bijdragen van onder andere de viool.

Het was de afgelopen jaren behoorlijk stil rond Diana Jones, maar met Song To A Refugee heeft ze een prachtig album afgeleverd. Het is een album dat niet alleen laat horen dat het hart van Diana Jones op de juiste plek zit, maar dat ook nog maar eens onderstreept dat de Amerikaanse singer-songwriter binnen de Amerikaanse rootsmuziek tot de smaakmakers moet worden gerekend. Song To A Refugee is bovendien een album dat thuishoort in de jaarlijstjes, inclusief die van mij. Erwin Zijleman

Diana Jones heeft reeds 8 reguliere en 1 live album op haar naam staan. kwalitatief vrijwel allemaal gelijkwaardig, maar wellicht zijn dit "Song to a Refugee", waardoor zij door haar stellingname in de States in sommige kringen als een "left wing radical" werd bestempeld en "Better Times Will Come" haar beste .
heb haar jaren geleden samen met collega artieste Mary Gauthier mogen zien optreden en dat was ronduit indrukwekkend.

bij deze maak ik de roots/americana liefhebber er graag op attent, dat zij dit jaar in maart een tour zal maken langs het kleine clubcircuit in Nederland, hoewel 29/3 in TivoliVredenburg wellicht wat grootschaliger is. optredens waar de liefhebber naar uit kan kijken.