Mino Cinelu & Nils Petter Molvær - SulaMadiana (2020)

Het thuiswerkalbum van het jaar. Past perfect in mijn playlist van jazz, Electronic, nieuw-klassiek en ambient.

Interessant. Ken beide artiesten erg goed maar in de samenwerking nog niet. Aangevinkt en op de luisterlijst.

Samenwerking tussen beide heren komt goed uit de verf. Molvær tovert prettig weidse tonen uit zijn blazers en het percussiespel van Cinelu klinkt vervolgens zomers en bezwerend. De interactie tussen de heren resulteert soms in spannende hectiek (Take the A# Train) en soms in introspectieve klanktapijten (Process of Breathing). Over het geheel genomen een aangename luisterervaring die nergens inzakt. Fijne ontdekking!

Absoluut een fijne ontdekking. 2 kanjers die elkaar perfect aanvullen. Het getoeter van Molvaer maakt altijd iets speciaals bij mij los. Is toch wel een van mijn favoriete muzikanten die perfect die scheidslijn tussen jazz en electronic laat horen. Dit hoor ik erg graag. Verder een perfecte productie. Nog wat draaibeurten maar die gaat scoren bij Broem.

Beetje sceptisch - vond Sly & Robbie meet Nils Petter Molvær feat Eivind Aarset and Vladislav Delay - ondanks acclaim alhier - maar een relatief tam gebeuren en ook de samenwerking met Moritz von Oswald deed me niet himmelhoch jautzen en dat was pre-corona; dus toen mocht je nog volop jautzen zonder aan de aerosolistische bijwerkingen te hoeven denken.

As it stands zullen we deze binnenkort een slinger geven

Daar heb je ‘n punt. Beide albums veroorzaakten hier ook geen juichstemming. Deze samenwerking bevalt mij ‘n stuk beter Mjuman. Ben benieuwd. Typisch ‘n Molvaer album vind ik. Beste man kan er wat van.

Album de afgelopen tijd een aantal keren goed geluisterd. De synergie tussen beide artiesten komt over het algemeen goed tot z’n recht. De percussie van Mino Cinelu past prima bij de bijzondere sound die Nils Petter Molvaer uit zijn trompet weet te toveren. Toch verliezen ze zich soms in iets te veel improvisatie en mis ik een goed en afgerond geheel. Zeker overkomelijk maar daar wat mij betreft iets meer de nadruk op mogen liggen. Verder een fantastische productie die ontzettend gaaf klinkt. Vinylwaardig.

Dat van die productie klopt zeker, maar iets meer beschränkung had meister Molvaer geholpen; af en toe heb ik het idee naar een instrumenten-stemsessie te luisteren.

D'r zijn betere albums van Molvaer waarin ethnische invloeden binnensijpelen.