Zola Mennenöh - Longing for Belonging (2020)

Heel soms lijkt het er op alsof het geschikte landschap zelf daar de juiste buigzame muzikant bij zoekt. Zo eist de woeste Scandinavische uitgestrektheid van Noorwegen en Denemarken, de in Duitsland wonende Zola Mennenöh op. Puur om een meer Westers tintje te geven aan de Noordelijk gelegen landen van Europa. Een bevoorrechte rol welke ze mooi vorm geeft in haar veelbelovende improviserende debuutplaat Longing for Belonging.

Alles staat in het teken van de koude kilte en de serene rust van de sprookjesachtige meditatieve omgeving die in het hemelse Sea of Silence een spiritueel folky zen gevoel achterlaat bij de jonge tot zelfontplooiing ontwikkelende multi- instrumentalist. Het jazzy folk effect wordt versterkt door de veelal geprezen en onderscheiden Duitse jazzpianist Johanna Borchert en de in Kopenhagen gevestigde Poolse drummer Szymon Pimpon Gąsiorek en Zweedse cellist Nicole Hogstrand die hier liefkozend de viola da gamba bespeeld.

Buiten de hoge breekbare op en top vrouwelijke zangpartijen richt Zola Mennenöh zich hier voornamelijk op gitaar en piano met een fluitend uitstapje in het startende I Came Here to Stay. Een toegankelijke sensitieve song welke lijkt te handelen over de noodgedwongen verhuizing, die in werking gesteld is om Zola Mennenöh verliefd te laten worden op de schitterende natuurlijke territorium van deze nieuwe woonplek. Haar meerstemmige opgenomen vocalen laten een prachtige samenzang horen. Aangenaam fluit ze zich bijna dierlijk door de voortkabbelende met dromerige gitaarakkoorden opgesierde openingstrack heen.

Bij I Disappeared Under the Sea neemt ze plaats op de pianokruk en laat de muziek zichzelf leiden, waardoor je meegezogen wordt in de geheimen van de dieptes van de onbetrouwbare wateren. Een belangrijke rol hierin is weggelegd voor het beangstigende schurende voorwerk van Nicole Hogstrand, die uiteindelijk overwonnen worden door de berustende woorden van Zola Mennenöh. Na de ritmische jazzy slagregen van Szymon Pimpon Gąsiorek in het instrumentale A Piece of Peace en het met liefde bezongen reisverslag in het onaardse met muzikale windvlagen omgeven I Will Be Yours, Forever volgt het gewaagde hoogtepunt van Longing for Belonging.

Ruim twaalf minuten lang wordt in Make Things Simple juist niet voor de gemakkelijkste weg gekozen. Al kronkelend duik je steeds meer de eeuwenoude cultuur van Scandinavië in. De ontdekkingstocht van de zoekende Zola Mennenöh wordt omgeven door psychedelische schemerige drones, dreigende in trance brengende strijkers en verontrustende geluiden. Hiermee laat ze de meest experimentele post-rock zijde van zich zien. Een gedurfde stijlbreuk met de overige compacte nummers op Longing for Belonging, maar wel eentje die de meer duistere verwoestende kant van haar inspiratiebron terug laat horen.

De voortzetting is hoe dan ook stukken zwaarder. Ancestral is deprimerend winters, de kwelzang van kenmerkende smeltende ijspegels die vechten tegen de steeds broeierige temperatuurstijgingen van de aarde, welke zeker ook hier de prachtige flora en fauna verstoren. Het akoestische gitaarspel in Look for the Blue Hoodie! Xx, M is veel agressiever en harder van opzet, waarbij overduidelijk het krassen over de snaren te horen is.

Haar stoffelijke lichaam en spirituele gevoede gedachtegang is al toegeëigend aan het betoverende poollicht en de spiegelende bevroren rivieren, en in I Sing for the Lost Ones geeft ze de twijfelaars in laatste duwtje in de juiste richting, zodat ze ook in die laatste overstap kunnen maken. Ook weerkaatsen hier herinneringen aan dierbare (overleden) personen, die ook het verlangende heimwee naar haar thuisfront in Duitsland versterken. Het afsluitende Bound bevestigt die gevoelens nogmaals, al staat ze door die rijkelijke ervaringen veel universeler in het leven.

Zola Mennenöh - Longing for Belonging | Roots | Written in Music - writteninmusic.com