Ricky Ford - Flying Colors (1980)

Op deze plaat pakt Ricky het even anders aan. Op voorgaande platen componeerde hij de muziek (op Manhattan Plaza in combinatie met Jaki Byard), met hier en daar een standard.

Op Flying Colors staan meer standards (van Ellington, Monk, Strayhorn) met vier eigen werkjes. Maar alles in dienst van de improvisatie. Dit is daarom dé plaat can Ford, waarin we hem echt goed kunnen horen blazen. Met een ritmesectie van doorgewinterde veteranen, kan hij ook helemaal los. Je zou het Ford's Blowing Session kunnen noemen. Het is ook bijna allemaal in één take opgenomen, wat het hechte samenspel alleen maar meer indrukwekkend maakt.

Plaat na plaat blijft Ricky verbazen. Als ik iemand underrated mag noemen dan is hij het wel. Gestaag groeit wel een Ford-platencollectie bij mij thuis.

Bijzondere hoesfoto..

Ricky Ford ken ik eigenlijk niet, mijn belangstelling is gewekt!

Begin eens met Loxodonta Africana. Helaas is niet veel digitaal beschikbaar, maar tweedehands zijn de lp's niet eens zo duur. Ik spaar langzaam zijn werk bij elkaar.

Ik vergelijk hem graag met Wayne Shorter, qua stijl en compositorisch talent.

Ricky Ford - Shorter Ideas (1985) - MusicMeter.nl

Ja, die review heb ik nog niet klaar, maar die plaat draait volle toeren hier.