Amy Macdonald - The Human Demands (2020)

Amy is terug en op het album This Is the Life na ken ik nagenoeg niks van haar. Haar nieuwe single The Hudson klinkt veelbelovend, verslavend lekkere popsong een beetje in de stijl van Mr. Rock and Roll, maar dan met wat meer rockelementen. Ik was na 1 keer beluisteren gelijk al om. Eens zien of de rest ook zo interessant is.

Amy Macdonald - The Hudson (Official Audio) - YouTube

Fijn popplaatje van Amy Macdonald. Niets wereldschokkends, maar dat had ik ook niet verwacht. Gewoon catchy, radiovriendelijke songs die er niet echt uitspringen, maar waar ik zo nu en dan wel 'ns van kan genieten.

3 sterren

Ik heb een zwak voor Amy; haar voor het eerst zien optreden in Schotland, op een locatie in Madurodam stijl. Een bar, een provisorisch in elkaar geflanst podium en een aangrenzend zaaltje. Ondanks haar kleine gestalte blies ze iedereen binnen weg, ging diep in de nacht met rooie oortjes van opwinding naar mijn hotel. Die kracht in haar stem, die emotie die ik toen voelde, de kleine liedjes in een groot kader komen op dit album in flinke mate terug. De Wow factor, waar de roman De Erfenis van Karlijn met stijgende bewondering verslag van doet,

En ja voor wat het waard is, kon na het concert Amy in alle rust spreken, zo'n 10 minuten hebben we ontspannen gekletst over prachtige locaties in Schotland, over hymnes en een mogelijk concert in Nederland. Dat leek haar supertof, een paar maanden en haar eerste hit later was de brug definitief geslagen.

Het album start met Fire, een toepasselijk omschrijving, al is het eerste nummer zelf niet het beste van de plaat. Vanaf The Hudson is het genieten en smullen geblazen, de liedjes nestelen zich per luisterbeurt meer in mijn vezels.

Net haar live stream concert gezien, naar aanleiding van deze cd. En ik ben toch wel weer erg blij met deze release van Amy. Begin gewoon met een mooie 4.

Hele fijne vijfde plaat. Hoewel er nummers op staan die heel herkenbaar in de stijl van haar vorige werk zitten, vind ik toch dat ze als componist hier een enorme groei laat zien. Er lijkt wat meer een verhaal in te zitten van kleine worstelingen met het ouder worden, je door veranderingen in en buiten jezelf heen slaan, en de kleine momenten in het leven weten te vinden om aan vast te houden in moeilijke tijden. Er zit veel variatie in de nummers, en ook vocaal laat Amy af en toe een kant van zichzelf zien die ik nog niet eerder heb gehoord. Eigenlijk wel een plaat die ik erg nodig had in deze tijd, merk ik.

Mooie omschrijving The Cry, voel en hoor in grote mate hetzelfde als jij. Soms zoek je naar de juiste woorden, die anderen voor je vinden, oprechte complimenten.

Velen lijken dit album langs zich heen te laten waaien, hier zeker niet. Net als de nieuwe Bruce is dit een aangenaam verslavende plaat. Die zijn geheimen, kleine doch zeer fijne details en pracht in emotie, kwetsbaarheid en persoonlijke ontwapening beetje bij beetje prijsgeeft en je daarna ongenadig overmeestert.

Bij het horen van The Hudson dacht ik meteen: Ha, fijn, Amy zoals we van haar gewend zijn. Opnieuw een goed verzorgde plaat, maar geen topper.

Heel erg goeie plaat. Was haar volledig uit oog verloren. Zij mij ook, maar dat terzijde. Staan toekomstige klassiekers op.

Wat een heerlijk fijn album. Fijne warme stem om naar te luisteren en de liedjes luisteren lekker weg. Hoogepuntjes zijn Fire, Bridges en Something in Nothing voor mij, maar dit album gaat zelfs nog groeien. 3,5*

1. Fire (4:15) --- 4,0
2. Statues (3:46) --- 3,5
3. Crazy Shade of Blue (4:13)  --- 3,5
4. The Hudson (4:59)  --- 3,5
5. The Human Demands (3:53) --- 3,0
6. We Could Be So Much More (3:57) --- 3,5
7. Young Fire, Old Flame (3:43) --- 3,5
8. Bridges (3:59) --- 4,0
9. Strong Again (4:08) --- 3,5
10. Something in Nothing (3:39) --- 4,0

Ik ben eigenlijk een beetje klaar met Amy Macdonald, tot ik een album luister en dat bevalt eigenlijk altijd wel, maar toch minder dan ik voorheen altijd deed. Het is allemaal een beetje veel van hetzelfde. Ik weet nu al niet meer hoe haar vorige album klonk.

Leukste nummers:

- The Human Demands
- We Could be so much more
- Bridges
- The Hudson

Gisteren is haar nieuwe album; 'Is This What You've Been Waiting For?' aangekondigd, release op 11 Juli

Mooi nieuws Roxy6, Amy Macdonald en Celtic in een weekend Glasgow staat in mijn geheugen gegrift. Na de wedstrijd Celtic - Rangers ( moet je ooit meegemaakt hebben) belandde wij als vrienden later in de avond in een kroeg met een zaaltje. Een iele jongedame zong daar haar longen uit haar lijf voor pak en beet 70 mensen. Er hing een magische sfeer en raakte naderhand eventjes aan de praat met Amy. Een half jaar vloog voorbij tot ze hier haar eerste hit scoorde en de rest laat zich raden. In mijn roman De Erfenis van Karlijn heb ik die magie en nostalgie proberen te vangen.

The Hudson is een briljant mooi nummer! Sowieso is The Human Demands een prima album van Amy Macdonald.