Digital Ruin - Dwelling in the Out (2000)

Alle invloeden van deze band zijn het best samen te vatten tot Dream Theater. En dat doen ze best behoorlijk. Zelfs de zanger doet erg zijn best als James LaBrie te klinken. Een song als The Forgotten is gewoon geslaagd en zo staan er nog enkele op. Goed kopieerwerk hier, maar het origineel blijft overeind.

Heb met deze in m'n handen gestaan maar uiteindelijk niet meegenomen.
Label, lengte van de nummers leidde me tot het juiste genre maar je hebt daar nu eenmaal veel klonen en dat deed me wijselijk besluiten deze in de rekken te laten staan.

Dat Digital Ruin een Dream Theaterkloon is, verwijs ik graag naar het rijk der fabelen. Zo'n opmerking getuigt van slechts 20 seconden van elk nummer luisteren en daar een oordeel op baseren.

De band heeft wel degelijk een eigen geluid. In ieder geval op Dwelling In The Out want de andere platen ken ik niet. Progmetal in het straatje van Fates Warning en Vandenplas. Af en toe duikt er ook een Tool-achtige wending in de niet zo alledaagse ritmes op.

De sfeer is ook aanstekelijk. Die is licht depressief op de latere Fates Warning manier. De onderhuidse keyboardmelodieën in de onderlagen maken het geheel ook wat sinister van karakter.

Had hem maar meegenomen..

Vanden Plas en Fates Warning? Hmm...ik begin al spijt te krijgen.
Hij ligt er nog altijd, Edwynn. Misschien zaterdag.

Als referentie, ja. Want eigen geluid. Geen gepiel, gewoon toffe nummers met de juiste sfeer.

Op aanraden van Edwynn behoort dit schijfje nu ook tot mijn collectie.
Ik hoor inderdaad invloeden van bovenvermelde bands.
Alleen vind ik niet dat de zanger hard z'n best doet om als James LaBrie te klinken zoals notsub aangaf. Sterker nog: ik hoor meer van Ray Alder terug. Momenteel ben ik nog in de "1e luisterbeurt"-fase en is het uiteraard veel te vroeg voor een oordeel en cijfer.

edit: komt net een heerlijke gitaarsolo voorbij in Darkest Day.

De zanger is duidelijk de zwakste schakel in dit collectief.
Het is een hele opgave dit album volledig uit te zitten en dat is voor een groot stuk te danken aan de in herhaling vallende zanglijnen. Erg jammer want er wordt op een redelijk hoog niveau gemusiceerd. Natuurlijk raken ze nergens op het niveau van de al eerder vermelde acts.
Voorlopig 3*