Chip Wickham - La Sombra (2017)
mijn stem
1 stem
0
Mssr Renard
geplaatst: 15 september 2020, 10:12 uur
De debuutplaat van Wickham is erg fijn.
Ik vind jazz met fluit echt erg mooi altijd. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Yusef Lateef. Wickham zelf ken ik van zijn bijdragen aan de muziek van Matthew Halsall.
Op deze soloplaat laat hij zich vergezellen door een pianist, bassist en drummer die ook vibrafoon speelt. Met name de combinatie piano/fluit/vibrafoon leidt tot erg mooie momenten, zoals het dromerige Red Planet en Pushed Too Far.
Er staan ook wat uptempo stukken op zoals de flamenco-cover La Leyenda del Tiempo van Camarón.
Roger "Chip" Wickham speelt trouwens ook saxofoon, maar ik hoor hem liever op de fluit. Op saxofoon vind ik hem niet onderscheidend genoeg.
Voor liefhebbers van Bobbi Humphrey en Yusef Lateef absoluut een aanrader maar ook voor mensen die de huidige spiritual jazz-revival een beetje volgen, is dit een aanrader. De nieuwste plaat (Blue to Red) is trouwens nog beter.
Ik vind jazz met fluit echt erg mooi altijd. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Yusef Lateef. Wickham zelf ken ik van zijn bijdragen aan de muziek van Matthew Halsall.
Op deze soloplaat laat hij zich vergezellen door een pianist, bassist en drummer die ook vibrafoon speelt. Met name de combinatie piano/fluit/vibrafoon leidt tot erg mooie momenten, zoals het dromerige Red Planet en Pushed Too Far.
Er staan ook wat uptempo stukken op zoals de flamenco-cover La Leyenda del Tiempo van Camarón.
Roger "Chip" Wickham speelt trouwens ook saxofoon, maar ik hoor hem liever op de fluit. Op saxofoon vind ik hem niet onderscheidend genoeg.
Voor liefhebbers van Bobbi Humphrey en Yusef Lateef absoluut een aanrader maar ook voor mensen die de huidige spiritual jazz-revival een beetje volgen, is dit een aanrader. De nieuwste plaat (Blue to Red) is trouwens nog beter.
* denotes required fields.
* denotes required fields.