Susanna - Baudelaire & Piano (2020)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Susanna - Baudelaire & Piano - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Susanna - Baudelaire & Piano
De Noorse muzikante Susanna eert op fraaie wijze de Franse dichter Baudelaire op een sober en intens album zonder enige opsmuk, maar vol gevoel en emotie

Susanna maakt het je nooit echt makkelijk, maar haar muziek integreert wel. Soms is het me wat te zweverig, maar daar is op Baudelaire & Piano geen sprake van. Het is een puur en uiterst sober ingekleurd album. Susanna heeft op haar nieuwe album genoeg aan haar piano, haar stem en de gedichten van Baudelaire en het is genoeg. De teksten en het pianospel zijn prachtig, maar het is de bezwerende voordracht van de Noorse muzikante die de meeste indruk maakt en die er voor zorgt dat Baudelaire & Piano niet zo kaal klinkt als het op basis van het bovenstaande misschien lijkt. Susanna brengt haar muziek terug tot de essentie en overtuigt met speels gemak.

De Noorse muzikante Susanna (Wallumrød) brengt inmiddels al ruim 15 jaar muziek uit en heeft inmiddels een respectabel aantal albums op haar naam staan. Ik was persoonlijk erg onder de indruk van haar eerste paar albums, die verschenen tussen 2004 en 2008 en dus voor het bestaan van deze BLOG, en was minder gecharmeerd van de albums die de Noorse muzikante de afgelopen jaren heeft uitgebracht, al moet ik eerlijk toegeven dat ik deze niet allemaal even goed heb beluisterd.

Echt heel toegankelijk is de muziek van Susanna nooit geweest, maar de afgelopen jaren maakte ze het mij in ieder geval wel wat moeilijker dan in haar vroegere jaren. Dat doet Susanna ook weer met Baudelaire & Piano, al doet ze het dit keer niet met complexe muziek, maar met pure eenvoud.

Baudelaire & Piano is een vlag die de lading behoorlijk goed dekt. Susanna heeft zich dit keer voor haar teksten laten inspireren door de poëzie van de Franse dichter Charles Pierre Baudelaire, die in de tweede helft van de 19e eeuw zijn belangrijkste werk schreef. Naast de gedichten van Baudelaire (overigens zeer geliefd in popkringen, onder andere Jim Morrison had meestal een dichtbundel van Baudelaire binnen handbereik en ook Bob Dylan is een liefhebber van het werk van de Franse dichter) is er een hoofdrol voor de piano van Susanna, die volledig verantwoordelijk is voor de instrumentatie op Baudelaire & Piano. Baudelaire, Voice & Piano was overigens een nog betere titel geweest voor het album, want uiteraard is er ook een belangrijke rol weggelegd voor de stem van de Noorse muzikante.

Susanna kleurde haar muziek ook in het verleden betrekkelijk sober in, maar op Baudelaire & Piano kan het nog net wat soberder, door elektronica achterwege te laten. Het zorgt er voor dat Susanna op haar nieuwe album net wat minder klinkt als een Scandinavische ijsprinses en wat meer als een klassieke singer-songwriter, al hoort de Britse kwaliteitskrant The Guardian nog altijd “a cool breath of Nordic autumn” en daar is wel wat voor te zeggen.

In muzikaal opzicht heeft Susanna haar muziek teruggebracht tot de essentie. Het pianospel op het album is prachtig, maar het vraagt wel wat van de zang. Die is bij Susanna in goede handen, want ze vertolkt de woorden van Baudelaire vol gevoel en emotie. Ik heb wel meer albums van vrouwelijke singer-songwriters die genoeg hebben aan een piano en een stem, maar Baudelaire & Piano is toch net een wat ander soort album.

Het heeft alles te maken met het voordragen van gedichten, maar ook de bezwerende stem van Susanna is zeker niet alledaags. Het is een stem die je makkelijk meesleept in de wereld van Baudelaire en het is een stem die er voor zorgt dat de uiterst sober ingekleurde songs op het album niet snel gaan vervelen en het album de hele speelduur de volledige aandacht opeist.

Het is natuurlijk ook een album dat past in deze tijd, want Susanna maakte Baudelaire & Piano in isolement, wat haar interpretatie van de donkere teksten van Baudelaire nog wat meer lading geeft. Door de goede ervaringen met Baudelaire & Piano ben ik overigens ook in Susanna’s albums van de afgelopen jaren gedoken en kan inmiddels wel concluderen dat die bij mij een beter lot hadden verdiend. Gelukkig heb ik het fraaie Baudelaire & Piano direct opgepikt. Erwin Zijleman

Vergeet niet dat er veel Baudelaire en ook veel piano op deze plaat staat