Danny Carey, de drummer van Tool, noemde dit zijn favoriet album aller tijden. Dit is dan ook muziek die volledig rond de (wel héél erg goed spelende) drumlegende Tony Williams is opgebouwd. Deze instrumentale muziek is een mengeling van jazz en rock, en doet denken aan King Crimson gemengd met Stevie Wonder, maar ook Edgar Winter schoot door mijn gedachten. De extra nummers liggen volledig in dezelfde lijn. "Letsby" is misschien wel het beste nummer van het hele album, en het is dus zeker een aangename uitbreiding van het origineel.
Pittige jazzfusionplaat, maar ik ervaar dit wel als muziek met niet al te veel diepgang. Niettemin, Tony Williams was natuurlijk een boeiende en begaafde drummer. Ook Allan Holdsworth op gitaar trekt de aandacht behoorlijk naar zich toe met mooie gitaarpartijen en Allan Pasqua op keboards mag ook niet onvermeld blijven (evenmin als Tony Newton op bas). Maar de som van het liedje is voor mij wel dat dit album voorlopig wel weer de kast in kan, terwijl ik andere soortgelijke muziek gretig beluister. Een gevoelskwestie.