Hundredth - Somewhere Nowhere (2020)

Hundredth brengt na Rare alweer een behoorlijke koerswijziging. Daar waar de shoegaze van Rare een behoorlijke switch was vergeleken met de eerdere metalcore/post-hardcore, laat Hundredth nu zelfs grotendeels de gitaren weg. Een aantal tracks hebben nog wel wat weg van Rare met dromerige gitaren en stuwende drums, maar die vallen zelfs al een stuk lichter uit. Deze plaat heeft echt een galmende moderne synthpopsound en vooral bij een track als Bottle It Up moet ik goed kijken of ik niet per ongeluk de laatste Tame Impala-plaat heb aangezet. Ik moet hier even aan wennen, eens afwachten hoe deze na meerdere luisterbeurten valt.

Tja, dan maak je ineens een popplaat. En toch...niet onaardig: genoeg laagjes om lekker te klinken en af en toe ‘spannend’ te zijn.
Helaas wel veel te lang voor mij. Er hadden best een paar nummers minder op gemogen. Echt bijzonder is het ook niet, maar er zitten zeker wel catchy en verslavende nummers tussen. Wel enigszins jammer na de fantastische vorige plaat.