Waan je terug naar de hoogtijdagen van postpunk en je krijgt met dit overweldigende tweede album van deze vier dames met de merkwaardige naam
Ötzi een griezelig doch overtuigend retrospectief te horen. Natuurlijk liggen de vergelijkingen op de loer en kan ik
Siouxsie noemen e.a. Laat ik dat nu eens niet doen. Wat mij zo verrast is dat jonge bands als deze dat typische geluid van weleer opnieuw tot leven weten te brengen en het zo weten te doen dat het ook nog verfrissend en nieuw klinkt.
