Art Blakey's Jazz Messengers - Hard Drive (1957)
mijn stem
5 stemmen
2
geplaatst: 30 oktober 2021, 11:42 uur
Met: Art Blakey (drums); Johnny Griffin (tenorsax); Bill Hardman (trompet); Junior Mance (piano); 'Spanky' DeBrest (bas); Sam Dockery (piano op 'Deo-X')
Hard Drive! En dan een vuurspugende raket op de voorkant! Whoa, easy on the Freudian imagery, Art! Met deze release voor Bethlehem komt er een einde aan de Hardman/ DeBrest/ Dockery- periode van de Jazz Messengers, een opstelling die in krap een jaar tijd genoeg materiaal opnam voor ongeveer een dozijn studioplaten. Pas twee jaar later, als Wayne Shorter toetreedt tot de band, wordt dat niveau van productiviteit in de studio weer behaald.
Dockery is op de plaat al vervangen (op één nummer na) door Junior Mance, die een wat romiger, zwaarder pianogeluid toevoegt. Verder een wat routineuze plaat, en ironisch genoeg gezien de titel, ook een relatief bedeesde sessie van de Messengers. Binnen hun grote discografie is er weinig reden om specifiek deze plaat uit de kast te pakken, wat Hardmans solo op 'For Minors Only' of die van Griffin op 'Sweet Sakeena' niet minder lekker maakt. En vooruit, ik voeg 'For Miles and Miles' ook nog wel toe aan mijn jazz-playlist.
Daar staat tegenover dat op Griffins compositie 'Right Down Front' de Messengers klinken als een tweederangs circusbandje. Ook niet één van de best geproduceerde Messengers-platen, helaas, althans de Spotify-stream klinkt als een liefdeloze digitale remaster.
Hard Drive! En dan een vuurspugende raket op de voorkant! Whoa, easy on the Freudian imagery, Art! Met deze release voor Bethlehem komt er een einde aan de Hardman/ DeBrest/ Dockery- periode van de Jazz Messengers, een opstelling die in krap een jaar tijd genoeg materiaal opnam voor ongeveer een dozijn studioplaten. Pas twee jaar later, als Wayne Shorter toetreedt tot de band, wordt dat niveau van productiviteit in de studio weer behaald.
Dockery is op de plaat al vervangen (op één nummer na) door Junior Mance, die een wat romiger, zwaarder pianogeluid toevoegt. Verder een wat routineuze plaat, en ironisch genoeg gezien de titel, ook een relatief bedeesde sessie van de Messengers. Binnen hun grote discografie is er weinig reden om specifiek deze plaat uit de kast te pakken, wat Hardmans solo op 'For Minors Only' of die van Griffin op 'Sweet Sakeena' niet minder lekker maakt. En vooruit, ik voeg 'For Miles and Miles' ook nog wel toe aan mijn jazz-playlist.
Daar staat tegenover dat op Griffins compositie 'Right Down Front' de Messengers klinken als een tweederangs circusbandje. Ook niet één van de best geproduceerde Messengers-platen, helaas, althans de Spotify-stream klinkt als een liefdeloze digitale remaster.
* denotes required fields.
* denotes required fields.