Profuna Ocean - Continuation (2020)

Vandaag op de mat, ben benieuwd...

Erg lekkere EP. Waar Profuna Ocean in het verleden een veel meer neo-prog gedreven geluid had met wat invloeden uit de Steven-Wilson-school van progheid, zijn ze hier vrij radicaal verschoven naar een alternatief rockgeluid. De prog-elementen zijn ver naar de achtergrond geschoven in ruil voor een vijftal kortere tracks met to-the-point structuren en gewoonweg meer ballen. Raoul Potters zingt hier beter dan ooit tevoren, en als je op het begin van 'True Fear' die heerlijke altgroove van drummer Fred den Hartog en bassist Arjan Visser hoort, kun je vrijwel niet meer stil zitten. De toetsen van René Visser zijn wat minder prominent aanwezig in het totaalgeluid nu, maar nog altijd zit het zeer smaakvol verwoven in de composities en verhoogt het de sfeer op een subtiele manier. Ik ben benieuwd naar een eventuele volledige plaat in deze stijl, nu de band heeft laten zien te willen evolueren. Wat mij betreft niets fijner dan een band die weet te verrassen en zichzelf durft te vernieuwen.