Nahawa Doumbia - Kanawa (2021)

Op 20 november verschijnt alleen de digitale release, fysieke release pas op 29 januari.
Trouwens een lekker album.

Al sinds haar debuut in 1981 met La Grande Cantatrice Malienne Vol. 1 behoort zangeres Nahawia Doumbia tot de grote namen in de Malinese muziek. Zo’n twee jaar geleden werd het album heruitgegeven op Awesome Tapes From Africa. Op ditzelfde label verschijnt nu haar langverwachte album Kanawa, opgenomen in de periode 2018-2020 in Bamako, Mali. Samen met Oumou Sangaré en Fatoumata Diawara behoort zij tot de belangrijkste vertegenwoordigsters van de Wassoulou muziek, vernoemd naar de streek in Mali waar het vandaan komt. Kenmerkend voor de muziek is de prominente aanwezigheid van de kamale ngoni (zessnarige harp). Veelal wordt er typische vrouwen-onderwerpen bezongen. Doumbia’s liederen gaan echter meestal over politiek getinte onderwerpen. Op Kanawa ligt de grootschalige immigratiecrisis in haar land haar nauw aan het hart. Zelf licht ze haar mening op haar website uitvoerig toe : “The meaning of “Kanawa” is so simple. We see our children trying to cross the ocean all the time. I said that many of our children die in the ocean and some of them while crossing the Sahara. Some climb over the wires across the borders and they have gotten shot. We have asked them not to leave and instead stay home. But I ask them why do they leave their country? Why do they decide to go? They said that they leave because of the family situation or problems, poverty, and unemployment. We told them if ever they are to leave, they should privilege legal ways. They should abide by laws vigorously when they are to emigrate. That’s better than hiding in boats or adopting other illegal means. I ask them to stay and work in their country. So that we can help each other find a solution to this problem. I call on the UN and African leaders so that we can coordinate our efforts to find a solution, to create jobs for them so that young people stop leaving. This song is about that message and I chose it as the title of my album because I like it. My choice is because it is very meaningful and it is something we see on a daily basis. I chose it in order to alert and sensitize everybody about this question of illegal immigration. To sensitize our brothers and sisters. It is a message. That’s why I chose it as the title of my album so that everybody can learn from it and also so that there is a reduction in the number of people emigrating. To sensitize them so that some can stay home and grow the land. Leaving is not the only solution. That’s my message.”. Voor mij is het meer een hartstochtelijk, vurig pleidooi geworden dat ook nog eens verpakt wordt in fraaie muziek. Zoals altijd is Salif Keita een grote inspiratiebron. Doumbia laat vier decennia na haar debuut horen nog steeds relevante muziek te maken. Het album is naast op cd en vinyl ook op cassette te verkrijgen.

Eerste luisterbeurt is een fijne. Enige minpunt is dat ik niet weet waar de liedjes over gaan. Ik ben op zich meer muziek georiënteerd, maar soms geven de teksten meerwaarde. Lura geeft wel een inkijkje, maar die maakt alleen maar nieuwsgieriger naar de teksten.

Tja.....de cassette......die is ook weer met een comeback bezig. Anders dan vinyl kan dat alleen maar met nostalgische gevoelens te maken hebben. Voor het geluid hoef je het niet te doen, om het maar niet te hebben over het vastlopen en opdraaien met een potlood.
Ik ga voor de ongemakken van vinyl.

Muziek met een boodschap, als ik Nahawa Doumbia mag geloven. Het is een heikel thema natuurlijk, die immigratiecrisis, dus ik ga het maar over de muziek hebben hier.

Stemmige plaat, moet ik zeggen. Lekker exotische percussie die de groove erin houdt, bezielde zang van Doumbia en vooral de snaarinstrumenten stuwen de songs naar een hoger niveau. Het kronkelt en meandert, en zorgt voor een gekke soort dansbaarheid, met een flinke dosis levenslust. Aangename kennismaking ook met de (kamalé) n'goni!

3,5 sterren