Dat 2020 een vreemd jaar voor iedereen was, is ondertussen wel duidelijk. 2021 is er niet veel beter op geworden en ook 2022 lijkt geen goede vooruitzichten te hebben, maar gelukkig is er nog altijd wel muziek! Veel artiesten trokken opnieuw de studio in doordat de culturele sector op slot ging en eentje daarvan was Admiral Freebee. Die had door het vele gitaarspelen een tenniselleboog opgelopen, schafte zich een resem nieuwe instrumenten (onder andere keyboards, drumcomputers en nog andere elektronica) aan en liet zich omringen door een resem gastartiesten waaronder Mario Goossens van Triggerfinger en Sloper. De hoes (van goede vriend Rinus Van de Velde) breekt al qua stijl met het andere werk van Den Admiraal en ook de muziek is heel wat andere koek. Hier en daar hoor je nog een flard van die typische Freebee sound (die solo in On a Day Like This One!) maar algemeen gezien is het me toch allemaal net iets te kabbelend. Dat hij zich laat vangen aan woorden schrijven met cijfers (Not in It 4 Love) vind ik ook een jammerlijke zaak, maar gelukkig is het nummer zelf wel een lekkere oorworm. Het hoogtepunt zit hem dan ook in track 3 & 4 en als EP van nog geen 20 minuten luistert dit wel vlotjes weg. Het feit dat hij alle nummers hergebruikt heeft voor zijn volgende studioalbum vind ik echter wel een slechte zet. The Gardener duurt bijna 1 uur en daarvoor is deze sound toch niet pakkend genoeg. Ik ben benieuwd in hoeverre de stijl van Don't Follow Me, I'm Lost nog doorklinkt in The Gardener. Het schijnt dat hij ondertussen terug volop gitaar speelt en dat stemt me dan toch weer hoopvol...