Chris Garneau - Yours (2018)

Tijd om Chris Garneau weer eens op te pakken. deze release uit 2018 heb ik echt totaal gemist indertijd.
Als ik de hoes zie verwacht ik toch wel wat anders dan wat hij op zijn eerste twee albums liet horen. Wat extravaganter, meer gay (wat dat ook moge zijn in muziek) en wat meer elektronische toevoegingen. Ja, dat alleen om een hoes.

Als opener Gentry van start gaat begint het hier net te sneeuwen. Nou ja, iets wat er voor door moet gaan (misschien later vandaag dikkere vlokken en iets dat goed blijf liggen wellicht?!). Het nummer krijgt in elk geval een mooie setting hierdoor, want het past gewoon bij deze klanken.

Het is inderdaad niet de barok-folk zoals ik het me herinner. En dat geldt ook voor de rest. Hier zoekt Garneau echt een andere richting. Het is een richting die mij wel bevalt. Een beetje droompop hier en daar, aslof het in een kerk is opgenomen.

Breekbaar en toch groots. Donker en dreigend en toch een streepje licht. Een beetje zweverig en toch aards. Yours heeft het allemaal en is voor mij een aangename hereniging met Chris Garneau. Op naar het nieuwe album dat ein deze maand uitkomt.