Ellen Allien - Berlinette (2003)

Grappig, heb haar nog zien draaien toen ik in de WMF in Berlijn was.

Ah, al veel goeds gehoord over de WMF. Maar eh, zo opvallend is het toch niet dat ze een album uitbrengt (bovendien is dit niet haar eerste). Ze is ook eigenares van het B-pitch Control label, toch een van de toonaangevende labels is in de electro scene. Thom Yorke schijnt een grote fan te zijn...

Vind dit album over de gehele breedte zelfs nog iets mooier dan Stadtkind. Werkelijk prachtig wat Ellen Allien hier op klaar heeft gespeeld.

Wish doet me erg denken aan Daft Punk. Misschien dat er een remix is (Technologic?) waar dat beginstuk van Wish in zit?

Eindelijk het hele album geluisterd, en dit is inderdaad zoals Herman al zegt een stuk leuker dan Stadtkind. Hier staan een hoop leuke nummers op. Typische Ellen Allien-stijl, en nog aanstekelijk ook. Ik snap nu ook waarom Thrills wat tegenviel voor velen .

Sensucht is het enige goeie nummer.

Verder moddert het maar wat aan, en is het vooral Allien zelf die haar muziek oneer aandoet, door ze te "verrijken" met gruwelijke vocals.

Haar collaboratie met Apparat is zoveel beter. Waarschijnlijk omwille van Apparat en een stukje bruine tape.

Bij momenten fijne mix van lichte IDM en poppy bijna hithouse, maar als geheel valt het te makkelijk door de mand.

2*

Een geëmancipeerde vrouw die, naast redelijk zangtalent, ook nog eens bewijst dat ze verstand van computers en knopjes heeft.

Jammer dat ze sommige lyrics zo vaak herhaald, maar ach, het mag niet baten.

4*

leuke plaat dit

Niet het woord dat je zocht, wel?
Mevrouw Allien zal nooit de prijs voor mooiste cover winnen, denk ik (thrills gaat wel, maar déze?).

Ik vind alleen opener Alles Sehen en Sehnsucht goed te behappen. Verder nodigt het nergens uit om verder te luisteren, en Ellen's stem is genoeg om panisch richting skipknop te gaan met je wijsvinger.

Heel jammer, want Orchestra of Bubbels is een heel fijn album.

Allien Ellen probeert de muziek een meerwaarde te geven door er speciaal bewerkte vocals in te smijten. Het probleem is dat die vocals bij mij niet aanslaan. En als de vocals me niet aanstaan moet ik verder op de muziek letten. Die is al helemaal oppervlakkig. Constant herhalen van een zelfde geluid. Het boeiende gaat er zo af en de plaat wordt saai. Wat mij betreft is dit een slordig geheel waar ik niet enige hoogte in kan ontdekken.

Wat is dit fantastisch!
Eerste keer tegenvallend buiten de eerste twee nummers.
Dan Live Sehnsucht gehoord en dat was kippenvel van begin tot einde.
Nu is er geen enkel moment dat het album me verveelt.
Heeft iets weg van een film die met veel flash backs werkt. Ben helemaal verkocht. La Allien is gewoon top. Na Sool begin ik al haal albums veel meer te apprecieren. Ik zou er 4 van in mijn top 10 willen zetten!

Sehnsucht is wel met afstand het beste hier.