McCoy Tyner - Asante (1974)

Een erg spirituele plaat met veel Afrikaanse en wat freejazz-invloeden. Zijn laatste plaat voor Blue Note, en rond deze tijd ging het Tyner niet voor de wind. Zijn vriend en mentor Coltrane was overleden en zijn eigen platen verkochten niet zo goed als hij zou willen. Pas later wanneer hij bij Milestone tekent, gaat het hem weer wat meer voor de wind.

Deze plaat is in dat opzicht best vreemd, want het is opgenomen in 1970 maar pas uitgebracht in 1974, wat het qua chronologie ná Extensions en vóór Sahara zet, maar pas uitkwam ten tijde van Sama Layuca.
Ik kan niet achterhalen waarom Blue Note er zo lang over deed om deze plaat uit te brengen. Daarom is deze waarschijnlijk ook zo onbekend gebleven.

Deze plaat is een echte groepsplaat met onder andere Gary Bartz en Hubert Laws, wat de link met spiritual jazz extra vergroot. Ook bijzonder is de zang van Songai Sandra Smith op de eerste twee songs. Ook het gitaarspel van Ted Dunbar is wel fraai en het stuwende basspel van Buster Williams valt ook op.

Het klopt niet helemaal wat ik zeg hieronder, dat komt waarschijnlijk omdat ik wikipedia had geopend terwijl ik dit tikte. Hubert Laws en Gary Bartz spelen alleen mee op de cd-bonustracks (ook op de streamingsites), dat zijn dus track 5 tot en met 7.

De reguliere plaat (met vier composities) is opgenomen in de bezettint: McCy Tyner (piano, fluit), Andrew White (altsax), Billy Hart (drums), Ted Dunbar (gitaar), Mtume (percussie) en Buster Williams (contabas). Op de eerste twee songs met de prachtige, hemelse zang van de mysterieue Songai Sandra Smith .

De drie laatste songs (dus alleen op cd) zijn in kwintetvorm opgenomen in juli 1971 (https://www.discogs.com/release/1210796-McCoy-Tyner-Cosmos) in de bezetting: McCoy Tyner, Gary Bartz (alt en soprano sax), Hubert Laws (fluit), Freddie Watts (drums) en Herbie Lewis (contrabas).

Voor de lp-kopers onder ons (ik dus), is het dus zaak om zowel Asante en Cosmos op de kop te tikken.