James Reyne - Toon Town Lullaby (2020)

De stem van James Reyne is uniek en zijn songwriting is met niemand anders vergelijkbaar. Met albums als Electric Digger Dandy, Company Of Strangers, Speedboats For Breakfast en The Whiff Of Bedlam maakte hij een verpletterende indruk op me. Voor zijn nieuwe album nam hij een aantal songs op in Nashville, ook voor de popsongs the place-to-be. Ik was daarom ook erg benieuw hoe dit album zou uitpakken.

Met het eerste nummer (Car)Toon Town Lullaby ging er direct een siddering door me heen, dit is een ballad zoals alleen James die kan brengen. Akoestische gitaar en die stem die je dagelijks leven even weet te vertragen. Gaaf ook hoe hij zijn stem in dit nummer in lagen weet in te zetten. Een oplettende luisteraar zal ook de link met Blaze Foley en Top Gun opvallen in de tekst en de fascinerende blik van James op het leven.

James weet goed hoe hij je aandacht er bij moet houden, met een catchy ritme stort hij een enigma over ons uit in de song A Little Ol’ Town South Of Bakersfield waarin de nadagen van een uitgerangeerde zanger het onderwerp lijkt te zijn… De prachtige cadans van Low Hanging Fruit, de melodieuze omlijsting en het oog voor de zwakke broeder in deze song, pakken je als mens.

Burning Books is door z’n sfeer, de manier hoe James hier zingt in een soort van nachtelijke dwaling in een landschap uit een droom van de film Inception met een prachtige grandeur door die jazzy trompet. En met Calamity Jane is dit album vol op stoom, avontuurlijker popmuziek die bovendien met de tekst die je hersenpan ook nog eens flink aan het werk zetten. Het is kippenvel met Trying To Write A Love Song, want een love-song gezongen door James is er eentje die veel dieper gaat en de clichés omzeilt en anders eindigt dan de verwachting.

De muziek van James is eigenlijk een genre op zich, de tijd heeft geen vat op z’n sound gekregen en je herkent altijd z’n muzikale DNA. Muzikaal gelaagd met verrassende wendingen en een stem die mij nog steeds enorm weet te boeien. In z’n teksten is hij bepaald niet direct en dwingt hij je je aandachtspanne verder op te rekken. Maar als je dat lukt weet hij je met zijn kijk op zaken aangenaam te verrassen met echt spannende popmuziek. Over de laatste songs ga ik verder niks los laten. Het is de hoogste tijd om zèlf die duik te nemen in dit magistrale album, welkom terug James!!

Geplaatst in overleg met en op verzoek van Gert Jan Gjaltema (recensent)