het derde album van de inmiddels 62-jarige uit New Orleans, Louisiana afkomstige singer/songwriter, dat verscheen na het veel geprezen "Drag Queens in Limousines".
10 eigen songs waarvan 1 "Sugar Cane" co-written met folkzangeres Catie Curtis, 1 "Camelot Motel" met roots rock zangeres Kerri Powers en 3 (tracks 4,7 en 9) met songwriter/producer Crit Harmon plus 1 song "For Rose" van Jonathan Pointer.
alt.country of americana die op dit album vooral op folk is gebaseerd en een enkele keer meer op country, zoals op "After You're Gone" met geweldig steel gitaar spel van multi-instrumentalist Gurf Morlix, die een groot aandeel had met zijn muzikale bijdragen en het album tevens produceerde.
de instrumentatie op dit album is vrij spaarzaam, de rustige, ingetogen liedjes worden prachtig omlijst met o.a. fiddle, harmonium en mandoline. miniatuurtjes van veelal verstilde melancholische pracht gezongen met haar op dit album nog jonge, frisse, heldere stem, een stem met af en toe een snik die op haar latere albums nog meer doorleefd zou klinken en aan kracht zou winnen, maar de zeggingskracht van haar teksten is hier al volop aanwezig.
Favoriete tracks, maar dat zijn ze feitelijk allemaal, de prachtige ballad "Long Way to Fall" met harmony vocals van Slaid Cleaves en Peter Rowan, het hartverscheurende "Good-Bye" over haar verleden met o.a. de tekst:
"Born a bastard child in New Orleans, to a woman I've never seen, I don't now if she ever held me, All I know is that she let go of me, Good-bye could have been my family name"
het schrijnende "Camelot Motel", het weemoedige "Christmas in Paradise" met prachtig fiddle spel en op de achtergrond steel drum klanken, een tearjerker van de eerste orde, zoals ook de tekst van de afsluiter "The Sun Fades the Color of Everything" diep raakt.
wellicht net geen vrouwelijke songwriter van de buitencategorie als bij voorbeeld Joni Mitchell, Nanci Griffith, Lucinda Williams of de McGarrigle Sisters, maar Mary Gauthier komt er zeer dicht bij in de buurt. het zegt genoeg, dat veel van haar songs werden gecoverd door andere artiesten.
Mary Gauthier heeft er zojuist vanaf 2 t/m 24 november een tournee in Nederland opzitten, die mij helaas is ontgaan. gelukkig mocht ik jaren geleden een concert van haar bijwonen met in het voorprogramma haar collega Diana Jones, eveneens een begenadigde songwriter en met wie zij later samen het podium deelde. een zeer indrukwekkend optreden, waarbij zij ondanks het stempel "country-noir" ook over de nodige humor bleek te beschikken.
Album werd geproduceerd door Gurf Morlix
Recorded at Rootball Studios, Austin, Texas
Mary Gauthier: acoustic guitar, harmonica
Gurf Morlix: bass, acoustic guitar, electric guitar, harmonium, mandocello, Weissenborn, slide guitar, lap steel guitar, percussion, harmony & back up vocals
Ian (Mac) MacLagan: Hammond B-3
Rick Richards: drums
Darcie Deaville: fiddle
Peter Rowan: mandolin, harmony vocals (track 2)
Rich Britherton: acoustic guitar
Courtney Audain: steel drum
Slaid Cleaves: harmony vocals (track 2)