menu

Arlo Parks - Collapsed in Sunbeams (2021)

mijn stem
3,59 (92)
92 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Soul / Electronic
Label: Transgressive

  1. Collapsed in Sunbeams (0:54)
  2. Hurt (3:36)
  3. Too Good (3:41)
  4. Hope (4:30)
  5. Caroline (3:36)
  6. Black Dog (3:48)
  7. Green Eyes (3:18)
  8. Just Go (3:06)
  9. For Violet (3:32)
  10. Eugene (3:43)
  11. Bluish (3:14)
  12. Portra 400 (2:56)
  13. Cola [Lo Fi Lounge] * (3:40)
  14. Hurt [Lo Fi Lounge] * (3:42)
  15. Black Dog [Lo Fi Lounge] * (4:23)
  16. Black Dog Poem [Lo Fi Lounge] * (1:06)
  17. Bags [Lo Fi Lounge] * (1:27)
  18. Moon Song [Lo Fi Lounge] * (4:52)
  19. Baby Blue [Lo Fi Lounge] * (2:38)
  20. Ivy [Lo Fi Lounge] * (5:24)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 39:54 (1:07:06)
zoeken in:
avatar van AstroStart
4,5
Hier kijk ik enorm naar uit. De vijf singles zijn tot nu toe perfect.

avatar van greendog
4,5
Dit wordt een grote hit denk ik! Misschien niet op deze site.. Maar hier in de UK kijkt men hier erg naar uit.

avatar van Venceremos
3,5
Hier in NL ook al een jaar op de radar nav Eurosonic optreden. De januari-release die het vetst in mijn agenda staat gedrukt sowieso.

avatar van mattman
4,0
Verrassend goede plaat dit. Verrassend, omdat ik op één single na hier met frisse oren kon induiken. Blij om zo'n sterke plaat te mogen horen, zo vroeg in het jaar.

avatar van inquestos
4,0
Al een klein jaar open ik op gezette tijd de spotify pagina van Arlo Parks om telkens weer te constateren dat ondanks de grote hoeveelheid singles ze het nog steeds niet heeft aangedurfd om een volledig album uit te brengen...

Tot vandaag! Eerste twee luisterbeurten vallen niet tegen, het is (gelukkig) dan ook veel bekend materiaal.

avatar van nelnontwisa
Ik had tot enkele weken nog niet van haar gehoord, maar als je ook maar een beetje actief bent op muziekwebsites en blogs dan is het je niet ontgaan dat ze met een plaat ging komen. Vandaag geluisterd en was niet onaangenaam, maar ben ook zeker niet weggeblazen.

Wel overduidelijk dat haar platenmaatschappij flink op dit album heeft ingezet, gezien die bovengenoemde promotieronde, en een website alvast flink gevuld met merch etc. Ik weet dat het flauw is, Arlo Parks heeft overduidelijk talent en je zou de plaat op basis van de inhoud moeten beoordelen, maar zo'n georchestreerde hype maakt wel dat ik het om de één-of-andere reden toch minder leuk vind. Voelt een beetje alsof je gedwongen wordt te luisteren en het leuk te vinden, en vergeet vooral niet een leuke trui te scoren! Het product heeft de voorgrond boven de muziek bij gebrek aan betere kwaliteiten aan mijn kant om het uit te drukken. Deze plaat is desalniettemin de moeite waard en ik ga nog vaker aanzetten, maar zal toch met enige reserve gebeuren.

avatar van herman
3,5
Van een hype heb ik niets gemerkt, maar ik lees eigenlijk nauwelijks over nieuwe muziek. Sinds Cola (januari 2019) staat Arlo op mijn vizier en nu 2 jaar en zowat 15 singles later is er dan eindelijk een debuutalbum. Dat biedt nauwelijks verrassingen meer, maar dat hoeft ook niet als de liedjes zo goed zijn als Hurt, Caroline en Eugene. Het gitaarwerk van die laatste 2 doet mij trouwens erg denken aan dat van Radiohead (leg Weird Fishes er maar eens naast). Fijne stem in ieder geval, ik ga deze nog veel luisteren de komende tijd.

avatar van stardust_be
4,5
Gezien de vele singles die al uitgebracht waren kon dit album moeilijk nog tegenvallen. Echt een sterk debuut met het ene fijne liedje na het andere gezongen met die aangename warme stem van haar. Van haar gaan we nog veel horen. Favorieten zijn Eugene, Caroline en Green Eyes.

avatar van RadioMad
Deze heb ik besteld. Nog niet binnen, maar alvast op Spotify aan het inluisteren.
Sterke nummers inderdaad, valt me zeker niet tegen.

avatar van DjFrankie
4,0
RadioMad schreef:
Deze heb ik besteld. Nog niet binnen, maar alvast op Spotify aan het inluisteren.
Sterke nummers inderdaad, valt me zeker niet tegen.


Had het me door het artikel in OOR ook al geïnteresseerd gemaakt

avatar van Pinsnider
4,5
Wat een heerlijk medicijn voor de teleurstellings-hoofdpijn die ik van het album van Celeste kreeg!! Wat een heerlijke plaat, die -anders dan het aalgladde gebeuren van voornoemd product- op alle mogelijke manieren oprechtheid en liefde voor muziek uitstraalt. Prachtig!!!

avatar van Kos
3,0
Kos
Niet onaardig maar wel iets te mellow voor dit seizoen

avatar van AstroStart
4,5
Prachtige, prachtige stem. En zo jong nog. Fantastisch dat er zulke artiesten opduiken en direct zo'n fundament neerleggen. De singles waren natuurlijk al steengoed en gelukkig trekt het album de lijn door. De albumtracks stellen niet teleur, vooral en Too Good (beetje vintage, lekker funky baslijn) en Just Go (schuurt tegen disco aan). Beste tracks zijn natuurlijk Caroline, Hurt en Eugene.

avatar van DjFrankie
4,0
Ik had verwacht dat de zang me zou gaan vervelen, niks is minder waar, blijft prachtig in alle eenvoud.

avatar van Booyo
3,5
Pff eindelijk een album na alle singles! Ben erg benieuwd.

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Arlo Parks - Collapsed In Sunbeams - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Arlo Parks - Collapsed In Sunbeams
Arlo Parks wordt al een jaar of drie een van de grootste talenten van de Britse R&B genoemd en met haar heerlijk dromerige debuutalbum Collapsed In Sunbeams maakt ze de belofte helemaal waar

Flink teleurgesteld door het debuut van Celeste begon ik met angst en beven aan het debuutalbum van Arlo Parks, de andere jonge Britse R&B muzikante die al bij voorbaat de hemel in werd geprezen door de Britse media. Gelukkig valt het debuutalbum van Arlo Parks niet tegen, Collapsed In Sunbeams heeft mijn verwachtingen juist overtroffen. Enerzijds door de aangename zang die het voor de afwisseling eens niet moet hebben van kracht en stembuigingen en anderzijds door de bijzonder mooie en aangename instrumentatie die ook flink buiten de lijntjes van de R&B pop kleurt. Bijzonder sterk album van de jonge Arlo Parks.

Het is deze week flink dringen binnen de Britse R&B scene. Als we de Britse media moeten geloven verschenen deze week immers de debuutalbums van de twee allergrootste nieuwe talenten in deze scene. Allereerst is er het debuut van de in de Verenigde Staten geboren, maar in het Verenigd Koninkrijk opgegroeide Celeste en hiernaast debuteert ook de in Londen geboren en getogen Arlo Parks.

Over het debuut van Celeste kan ik helaas kort zijn. Ze beschikt absoluut over een geweldige stem en veel talent, maar haar debuutalbum valt echt vies tegen met muziek die je van Adele verwacht, maar niet van de het afgelopen jaar zo uitvoerig bejubelde Celeste.

Het debuut van Arlo Parks is gelukkig een stuk beter. Arlo Parks (geboren als Anaïs Oluwatoyin Estelle Marinho) is zoals gezegd geboren en getogen in Londen, maar haar wortels liggen in Nigeria, Tsjaad en Frankrijk. Daar is niets van te horen op haar debuutalbum, want Collapsed In Sunbeams is een modern klinkend R&B album.

Daar hebben we er momenteel al heel erg veel van, maar Arlo Parks laat inmiddels al een jaar of drie horen dat ze eigenzinniger is dan de meeste van haar soortgenoten. Dat deed ze met twee goed ontvangen EP’s, die zorgden voor een plekje op de BBC lijst met nieuwe talenten die je in de gaten moet houden, en dat deed ze bovendien met een eigenzinnige maar ook wonderschone versie van Radiohead’s Creep.

Nu is er zoals gezegd Collapsed In Sunbeams, dat vol staat met lome, zwoele en broeierige R&B pop. Een ieder die na beluistering van het album vindt dat het nog wel wat lomer, zwoeler en broeieriger kan, moet absoluut de luxe-editie van het album op de kop tikken, want deze versie bevat lo-fi lounge remixes van een aantal songs van het album en songs die op de eerder uitgebrachte EP’s te vinden zijn. Een bijzonder lekkere bonus, maar in eerste instantie gaat het toch om het debuutalbum zelf.

Het is een debuutalbum van een opvallend hoog niveau voor een eerste album en voor een pas twintig jaar oude muzikante. Arlo Parks maakt lekker in het gehoor liggende en zoals gezegd lome, zwoele en broeierige muziek, die in de hokjes R&B en pop past, maar die binnen deze hokjes de grenzen opzoekt.

Hier en daar schuift Collapsed In Sunbeams op richting triphop, soms hoor je wat van de dromerige pop van Sade uit de jaren 80 en soms laat Arlo Parks horen dat ze ook niet vies is van net wat eigenzinnigere popmuziek of schuift ze op richting funky of jazzy popmuziek.

Net als op haar EP’s werkt Arlo Parks op haar debuutalbum samen met de Amerikaanse producer Gianluca Buccellati, die Collapsed In Sunbeams heeft voorzien van een bijzonder aangenaam, maar ook zeer smaakvol ingekleurd geluid. Het is een warm en gloedvol geluid, dat uitstekend past bij de stem van Arlo Parks.

Het is een stem die het voor de afwisseling eens niet moet hebben van orkaankracht of een overdaad aan stembuigingen, wat de kwaliteit van haar debuut enorm ten goede komt en het album een aangename metgezel voor de kleine uurtjes maakt.

Celeste viel voor mij helaas wat door de mand de afgelopen week, maar Collapsed In Sunbeams laat wat mij betreft horen dat alle lovende woorden over Arlo Parks niet overdreven waren. Integendeel zelfs. Een debuut om trots op te zijn. Erwin Zijleman

avatar van vinylbeleving
Leuk debuut, aardige liedjes maar ook niet baanbrekend of vernieuwd. Dat hoeft ook niet, maar deze dame werd ergens (ik meen in de OOR) de vrouwelijke Frank Ocean genoemd. Die vergelijking slaat wat mij betreft nergens op. Arlo Parks heeft noch het (schrijvers) talent van Ocean, noch de stem. En juist een groter stembereik had deze plaat goed gedaan. Haar stem klinkt toch wat dun, en weet me niet over de hele linie te boeien. Het is jaar is nog jong dus de hoop op een sterk soul/pop album is nog niet verkeken. Arlo Parks doet een poging, maar slaagt maar half op haar debuut.

avatar van overmars89
4,0
Een erg fijn licht album. Qua beoordeling hang ik een beetje tussen een 3.5* en een 4*. Ik vind het beter dan een doorsnee R&B & Pop album, maar ook weer niet zo bijzonder dat het album een favoriet van mij wordt.

Het volgende voordeel is voor mij ergens ook een nadeel; De werken lopen naadloos in elkaar over waardoor ik af en toe ook mijn aandacht kwijt raak. Een aantal tracks lijken op elkaar waardoor ze er ook niet uitschieten. De eerste 3 tracks zijn erg fijn tot aan Hope. Dan word ik meestal weer ergens wakker bij de track "For Violet", omdat die muzikale begeleiding opeens zo stripped down is.

avatar van WoNa
2,5
Op basis van twee singles had ik me veel voorgesteld van dit debuut. Maar na drie luisterbeurten geef ik het op. Het is vlak, soms bijna ongeïnspireerd klinkend en vooral heel veel van hetzelfde. Alles behalve een debuutplaat, maar meer als een uitgebluste artiest van in de 70 die nog een plaat moet maken. Misschien iets te negatief, maar dit is wel de associatie die bij me op kwam. Het eindoordeel: heel matig.

avatar van deric raven
4,5
De ramen bieden bescherming tegen de onvoorspelbare buitenwereld. Het warme gebaar van een toewenkende zon. Genoodzaakt om niet naar buiten te treden zit je opgesloten in een vertrouwde gevangenis met een open deur. Alle energie verbruik je om een opkomende burn-out tegen te werken. Collapsed in Sunbeams, het gevoel van 2021.

In het jaar dat we de nieuwe eeuw instappen wordt Anaïs Oluwatoyin Estelle Marinho in Londen geboren. Als ze net achttien jaar is geworden brengt ze onder de naam Arlo Parks haar debuutsingle Cola uit. Gelijk in de eerste zinnen wordt er al gelinkt naar het in de gaten houden van elkaars sociale media activiteiten. Een jaloerse minnaar die ziekelijk op zoek gaat naar de kortsluiting in een relatie.

Welkom in de moderne wereld. Met haar betoverende lazy warme geluid en de krakende hiphopbeats maakt ze al gelijk zoveel indruk, dat ze al snel wordt neergezet als de nieuwe hype. Maar daar draait het bij Arlo Parks niet om. Ze wil haar voorgeschiedenis vertellen, haar seksuele bevindingen en innerlijke pijn met je delen. Kortom, een betrouwbaar maatje zijn voor generatiegenoten.

De generatie van de Zero’s, die vanuit het nulpunt der nietsnutten een weg in de hedendaagse maatschappij moeten vinden. Die vanuit de wieg getuige zijn van de aanslagen op 11 september 2001, en een klein half jaar later onbewust de invoering van de Euro meemaken, mogen zich ondertussen ook tot de volwassenen rekenen. En die jongeren hebben hun eigen persoonlijke shit en nostalgische gevoelens.

Een voedingsbodem voor het soulvolle Collapsed in Sunbeams, de debuutplaat van Arlo Parks, waar helaas niet die indrukwekkende single Cola op staat. De afgelopen periode heeft ze wel een zestal aan veelbelovende singles gelanceerd, welke uiteindelijk wel op de plaat terecht zijn gekomen.

Schetsmatig neemt ze de luisteraar bij de hand om deze verontrustende vreemdeling mee te nemen naar haar geïnspireerde jeugd in Zuidwest Londen. Dromerig poëtisch begint ze haar verhaallijnen in het titelstuk Collapsed in Sunbeams. De nonchalante flow is bijna filmisch introducerend. Een stadsbeeld beschrijving die je veelal ook bij de rapcultuur ziet. Ook hoor het weemoedige deprimerende van de jaren tachtig popdichters die verlangen naar bevestiging en gezelschap terug.

Hoe stoer en respectvol is het om haar zoektocht vervolgens zelfverzekerd te vervolgen in het zeer persoonlijke Hurt, waarbij het overlijden van een goede vriendin centraal staat. Arlo Parks is een geharde straatvechter, die niet in een hoek afwacht om voorzichtig op de voorgrond te treden. Zorgvuldig deelt ze forse verbale klappen uit die haar underdog positie bij elke slag alleen maar versterken. Na twaalf rondes komt ze moegestreden als winnaar uit de ring, een overtuigende indruk achterlatend.

Arlo Parks heeft die typerende Britse singer-songwriters uitspraak, maar beweegt zich overduidelijk in hedendaagse multiculturele kringen, waarbij ze als een spons al die indrukken opslurpt om er iets eigens van te maken. Geen wonder dus dat ze op handen gedragen wordt door invloedrijke personen uit de muziekscene, maar dat ze ook daarbuiten gezien wordt als een boegbeeld van haar lichting.

Door haar biseksuele geaardheid heeft ze het voorrecht en het geluk dat ze zich vrij goed kan inleven in de gedachtegang van beide geslachten. Een vermogen wat ze volledig weet uit te buiten, maar wat haar ook bij zoveel mensen geliefd maakt.

Verdorie, wat maakt ze toch nu al doeltreffende volwassen teksten. Bij Black Dog haalt ze Robert Smith, het gitzwarte zwaarmoedige boegbeeld van The Cure aan (al heeft die veel meer gevoel voor humor als wat men in eerste instantie doet vermoeden, maar dat terzijde) om de uitzichtloze situatie van een geesteszieke suïcidale vriendin te schetsen.

De moederlijke voordracht getuigt van zoveel meelevendheid en sociale betrokkenheid. De bereidheid om haar uit deze benarde situatie te helpen is zo liefdevol en puur. Het is moeilijk om aan te geven waarmee ze de luisteraar zo weet te raken, maar ik denk zelf dat hier de kern ligt. Buiten dat heeft ze natuurlijk ook nog een belachelijke mooie stem die je van het begin tot het einde op Collapsed in Sunbeams meevoert.

Arlo Parks - Collapsed in Sunbeams | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

avatar van overmars89
4,0
Zo met dit nieuwe lente zonnetje zet ik het album toch graag op!

Niet vernieuwend of super-spannend, wel GOED geproduceerd en fijn in deze donkere dagen! Echt een album voor de zon.

avatar van Reijersen
3,5
Wat vanaf de eerste noten van dit album opvalt is het bijzonder fijne stemgeluid van Arlo Parks. Een prettige stem omlijst door fijne muziek. Ik wil ook graag het woord sympathiek in de mond nemen. Sfeer is goed en ook met de nodige afwisseling hier en daar. Soms dromerig (Black Dog), soms kaler (For Violet), soms een blijven-hanger (Caroline). Over de gemene deler gewoon erg fijne muziek. Niet direct het meest origineel maar de stem en de muzikale omlijsting zijn zo goed op elkaar afgestemd, vullen elkaar zo prettig aan, dat je ook geen enkele buil aan deze plaat kan vallen.

avatar van Johnny Marr
4,0
geplaatst:
De nieuwe Tracy Chapman, of zeg ik nu heel gekke dingen? Mooie plaat, vooral kant 1 - echt de ene topper na de ander! Deze gaat in de bestelling op rood vinyl.

avatar van Pinsnider
4,5
geplaatst:
...ik word een beetje tureluurs van al die spiegeltjes-en-kralen-kleurtjes van de platen tegenwoordig, maar deze dieprode kleur mag er zijn! Past ook mooi bij het geheel.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:00 uur

geplaatst: vandaag om 13:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.