Arlo Parks - Collapsed in Sunbeams (2021)

Dat viel te verwachten natuurlijk. Naast dat dit gewoon een toffe plaat is tikt het ook allerlei hippe maatschappelijke discussies keurig aan. Had in dat opzicht dan ook niet verwacht dat de prijs dit jaar naar een groep bleekneuzige witte mannen van middelbare leeftijd met lyrics over vrouwen in bikini's zou gaan...
En dat is dan uiteindelijk ook wel weer prima .

Verschrikkelijk idd die witte mannen!

Bleekschetenblues rules the world: Radiohead op 1 alhier, emo-soundtrack voor de (mentaal) laverende opgroeieling die zich blijf afvragen waarom ie geen kans maakt bij het mooiste meisje van de klas. Tipdude, haal eerst die sticker "ik wil jou" van je voorhoofd

Dit is een prettige plaat, zangeres heeft een fijne stem - doet af en toe denken aan India Ari. Echter niet alle voorgaande winnaars - Speech Debelle, Klaxons - hebben evenveel succes gehad.

Een album dat beter wordt na enkele luisterbeurten. Op Spotify is Eugene het meeste afgespeeld blijkbaar, maar ik ben vooral verkocht geraakt door Too Good en Hope. Een heerlijke soulstem met zwoele muziek. Hopelijk kan ik de zangeres een keer live zien. Voor mij is zij toch één van DE revelaties van 2021.

Arlo Parks is een 21-jarige Britse singer-songwriter en dichter, die geboren en getogen is in Londen. Haar geboortenaam Anaïs Oluwatoyin Estelle Marinho verraadt haar gemengde afkomst: ze is half-Nigeriaans, een kwart Tsjadisch en een kwart Frans. Ze maakt al een tijdje muziek, maar Collapsed in Sunbeams is haar eerste volledige album. En wat voor een album: het leverde haar bij de Brit Awards diverse nominaties op (ze verzilverde daarvan Best New Artist) en won de Mercury Prize voor beste album. Het is een album waarop Arlo muzikaal laveert tussen indie pop en folk met vleugjes soul en R&B, fraaie aanstekelijke liedjes zonder al teveel fratsen. Daarbij is ze helemaal niet bang om over lastige onderwerpen als depressie en onbeantwoorde liefdes te zingen. Ik kan me dan ook wel wat voorstellen bij haar woorden op haar Spotify-profiel: "ik voelde me als dat zwarte kind dat niet kon dansen, naar te veel emomuziek luisterde en verliefd was op een meisje in haar Spaanse les." Collapsed in Sunbeams is een indrukwekkend debuutalbum vol liedjes die overtuigen, het bloedmooie Black Dog voorop!

Kan mij goed vinden in het gemiddelde. Luistert lekker weg en er staan zeker een aantal mooie liedjes op met mooie details en aanstekelijke refreinen. Maar ik mis echte uitschieters, daarnaast is het allemaal ook wel erg veilig. Dan wegen de mindere nummers toch wat zwaarder en kom ik uit op een mooie 7.

Verbaast mij wel dat Caroline zo vaak is aangevinkt. Die coupletten lopen helemaal niet lekker op de muziek, vind het ook een wat zwakke tekst voor een schrijver die wordt geroemd om haar poëtische teksten.