Sarah Mary Chadwick - Me and Ennui Are Friends, Baby (2021)
mijn stem
7 stemmen
Australië
Folk
Label: Rice Is Nice
-
A Mother's Love (4:24)
-
At Your Leisure (3:42)
-
That Feeling Like (3:00)
-
Every Loser Needs a Mother (3:12)
-
Me and Ennui Are Friends, Baby (2:59)
-
Always Falling (2:57)
-
Full Mood (4:14)
-
Let's Go Home (3:36)
-
Don't Like You Talking (4:01)
-
I Was Much Better at Being Young Than You (3:30)
-
When You're Sleeping (2:14)
-
Will the Lord Hold My Hand (3:49)
0
geplaatst: 12 februari 2021, 14:40 uur
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Sarah Mary Chadwick - Me And Ennui Are Friends, Baby - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Sarah Mary Chadwick - Me And Ennui Are Friends, Baby
Sarah Mary Chadwick zingt met veel passie, woede en melancholie een relatiebreuk van zich af, wat niet het makkelijkste album oplevert, maar als het je grijpt laat het voorlopig niet meer los
Sarah Mary Chadwick heeft al flink wat muziek op haar naam staan, maar ik ken haar pas sinds het vorig jaar verschenen Please Daddy, een prachtig ingekleurd album vol zeer expressieve vocalen. Op Me And Ennui Are Friends, Baby zit er nog wat meer kracht en emotie in de zang, terwijl de instrumentatie een stuk soberder is. Het levert een album op dat een stuk minder toegankelijk is dan zijn voorganger, maar het is ook een ruw en intens album dat je steeds dieper meesleurt in de relatiebreuk die Sarah Mary Chadwick tot het album inspireerde. Niet geschikt voor iedereen, maar geef het album een kans en de schoonheid komt vanzelf aan de oppervlakte.
Please Daddy was net iets meer dan een jaar geleden mijn eerste kennismaking met de muziek van de in Nieuw-Zeeland geboren, maar al enige tijd vanuit het Australische Melbourne opererende singer-songwriter Sarah Mary Chadwick. Het was zeker niet haar eerste wapenfeit, want Please Daddy werd vooraf gegaan door vijf soloalbums en twee albums met de band Batrider.
Ik was zeker niet direct overtuigd van de kwaliteit van Please Daddy, want Sarah Mary Chadwick heeft een stem vol vuur en expressie. Het is een stem die ik vorig jaar vergeleek met die van Patti Smith, PJ Harvey, Sinéad O’Connor, Siouxsie Sioux en Torres, maar dan aangevuld met een flinke bak woede en melancholie.
Toen de stem van Sarah Mary Chadwick me eenmaal te pakken had liet Please Daddy me echter niet meer los, waardoor ik met hoge verwachtingen begon aan haar deze week verschenen nieuwe album Me And Ennui Are Friends, Baby.
Ook op haar nieuwe album vallen de zeer expressieve vocalen van Sarah Mary Chadwick onmiddellijk op, maar waar deze vocalen vorig jaar werden omgeven door een volle en zeer sfeervolle instrumentatie, moeten we het dit keer doen met slechts de piano van de muzikante uit Melbourne, iets dat overigens ook op de vroege soloalbums van Sarah Mary Chadwick gebruikelijk was.
Me And Ennui Are Friends, Baby is hierdoor een stuk minder toegankelijk dan zijn voorganger, zeker omdat Sarah Mary Chadwick haar teksten met nog wat meer venijn en melancholie uitspuugt. Emotie wint het hierbij soms van de zuivere noten, waardoor Me And Ennui Are Friends, Baby niet heel geschikt is als eerste kennismaking met de muziek van de Nieuw-Zeelandse muzikante.
Wanneer je Please Daddy eenmaal op de juiste waarde weet te schatten, komt er een moment dat ook Me And Ennui Are Friends, Baby in de smaak zal vallen. Sarah Mary Chadwick heeft een ruw en eerlijk album gemaakt waarop ze haar muziek terug brengt tot de essentie. Dat is even wennen, maar na twee keer horen was ik gewend aan het uiterst sobere karakter van Me And Ennui Are Friends, Baby en raakte ik toch weer snel onder de indruk van de intense songs, de zeer persoonlijke teksten en de expressieve voordracht.
Het van melancholie overlopende album klinkt als een typisch post-corona album, maar Me And Ennui Are Friends, Baby werd voor de uitbraak van de pandemie opgenomen en moet worden gezien als een breakup album. Sarah Mary Chadwick zingt op haar nieuwe album het stranden van een lange relatie van zich af en schreeuwt het af en toe uit, waarbij melancholie en woede elkaar binnen een paar seconden af kunnen wisselen.
Het is hier en daar zware kost, maar Sarah Mary Chadwick heeft ook een zeer gepassioneerd, intens en intiem afgeleverd. Je voelt je af en toe bijna ongewild toeschouwer van haar persoonlijke ellende, maar de emotie in de zang maakt van Me And Ennui Are Friends, Baby ook een bijzonder album.
Het is misschien soms wat veel van het goede, maar ik vond het direct indrukwekkend en hoe vaker ik naar dit album luister hoe mooier en intenser het wordt. Sarah Mary Chadwick zal met Me And Ennui Are Friends, Baby minder zieltjes winnen dan met Please Daddy, maar daar is het haar natuurlijk niet om te doen. Eerst al die demonen maar eens wegslaan en dat doet ze op indrukwekkende wijze. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Sarah Mary Chadwick - Me And Ennui Are Friends, Baby - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Sarah Mary Chadwick - Me And Ennui Are Friends, Baby
Sarah Mary Chadwick zingt met veel passie, woede en melancholie een relatiebreuk van zich af, wat niet het makkelijkste album oplevert, maar als het je grijpt laat het voorlopig niet meer los
Sarah Mary Chadwick heeft al flink wat muziek op haar naam staan, maar ik ken haar pas sinds het vorig jaar verschenen Please Daddy, een prachtig ingekleurd album vol zeer expressieve vocalen. Op Me And Ennui Are Friends, Baby zit er nog wat meer kracht en emotie in de zang, terwijl de instrumentatie een stuk soberder is. Het levert een album op dat een stuk minder toegankelijk is dan zijn voorganger, maar het is ook een ruw en intens album dat je steeds dieper meesleurt in de relatiebreuk die Sarah Mary Chadwick tot het album inspireerde. Niet geschikt voor iedereen, maar geef het album een kans en de schoonheid komt vanzelf aan de oppervlakte.
Please Daddy was net iets meer dan een jaar geleden mijn eerste kennismaking met de muziek van de in Nieuw-Zeeland geboren, maar al enige tijd vanuit het Australische Melbourne opererende singer-songwriter Sarah Mary Chadwick. Het was zeker niet haar eerste wapenfeit, want Please Daddy werd vooraf gegaan door vijf soloalbums en twee albums met de band Batrider.
Ik was zeker niet direct overtuigd van de kwaliteit van Please Daddy, want Sarah Mary Chadwick heeft een stem vol vuur en expressie. Het is een stem die ik vorig jaar vergeleek met die van Patti Smith, PJ Harvey, Sinéad O’Connor, Siouxsie Sioux en Torres, maar dan aangevuld met een flinke bak woede en melancholie.
Toen de stem van Sarah Mary Chadwick me eenmaal te pakken had liet Please Daddy me echter niet meer los, waardoor ik met hoge verwachtingen begon aan haar deze week verschenen nieuwe album Me And Ennui Are Friends, Baby.
Ook op haar nieuwe album vallen de zeer expressieve vocalen van Sarah Mary Chadwick onmiddellijk op, maar waar deze vocalen vorig jaar werden omgeven door een volle en zeer sfeervolle instrumentatie, moeten we het dit keer doen met slechts de piano van de muzikante uit Melbourne, iets dat overigens ook op de vroege soloalbums van Sarah Mary Chadwick gebruikelijk was.
Me And Ennui Are Friends, Baby is hierdoor een stuk minder toegankelijk dan zijn voorganger, zeker omdat Sarah Mary Chadwick haar teksten met nog wat meer venijn en melancholie uitspuugt. Emotie wint het hierbij soms van de zuivere noten, waardoor Me And Ennui Are Friends, Baby niet heel geschikt is als eerste kennismaking met de muziek van de Nieuw-Zeelandse muzikante.
Wanneer je Please Daddy eenmaal op de juiste waarde weet te schatten, komt er een moment dat ook Me And Ennui Are Friends, Baby in de smaak zal vallen. Sarah Mary Chadwick heeft een ruw en eerlijk album gemaakt waarop ze haar muziek terug brengt tot de essentie. Dat is even wennen, maar na twee keer horen was ik gewend aan het uiterst sobere karakter van Me And Ennui Are Friends, Baby en raakte ik toch weer snel onder de indruk van de intense songs, de zeer persoonlijke teksten en de expressieve voordracht.
Het van melancholie overlopende album klinkt als een typisch post-corona album, maar Me And Ennui Are Friends, Baby werd voor de uitbraak van de pandemie opgenomen en moet worden gezien als een breakup album. Sarah Mary Chadwick zingt op haar nieuwe album het stranden van een lange relatie van zich af en schreeuwt het af en toe uit, waarbij melancholie en woede elkaar binnen een paar seconden af kunnen wisselen.
Het is hier en daar zware kost, maar Sarah Mary Chadwick heeft ook een zeer gepassioneerd, intens en intiem afgeleverd. Je voelt je af en toe bijna ongewild toeschouwer van haar persoonlijke ellende, maar de emotie in de zang maakt van Me And Ennui Are Friends, Baby ook een bijzonder album.
Het is misschien soms wat veel van het goede, maar ik vond het direct indrukwekkend en hoe vaker ik naar dit album luister hoe mooier en intenser het wordt. Sarah Mary Chadwick zal met Me And Ennui Are Friends, Baby minder zieltjes winnen dan met Please Daddy, maar daar is het haar natuurlijk niet om te doen. Eerst al die demonen maar eens wegslaan en dat doet ze op indrukwekkende wijze. Erwin Zijleman
0
geplaatst: 12 februari 2021, 14:53 uur
erwinz schreef:
Je voelt je af en toe bijna ongewild toeschouwer van haar persoonlijke ellende..
Je voelt je af en toe bijna ongewild toeschouwer van haar persoonlijke ellende..
Dacht ik ook toen ik de hoes zag..
0
geplaatst: 6 april 2021, 10:45 uur
sluit me bij erwinz aan - al is het bij mij wel de kennismaking. Intens en sober, wat per draaibeurt aan pracht wint. Vreemd genoeg deed het me - naast aan PJ etc - ook aan Lou Reed denken: hier staan nummers op die hij zo had kunnen praatzingen - incl. het noodzakelijke sarcasme en melancholie. Aanrader.
* denotes required fields.
* denotes required fields.