Joe Farrell-Louis Hayes Quartet - Vim 'N' Vigor (1984)

Heerlijk energieke postbopplaat, zoals eigenlijk altijd wel het geval is als Louis Hayes achter de drumkit gaat zitten. Hij lijkt met zijn spel altijd voor luchtigheid, frivoliteit en een positieve vibe tijdens opnamesessies te zorgen, waardoor ook zijn medespelers zich haast vanzelf van de meer opgewekte en geïnspireerde kant laten zien.

Zo toetert Farrell er op deze plaat flink op los, zoals ik hem nog niet eerder gehoord heb. Of hij nou op de tenorsax, sopraansax of fluit in de weer is, het tempo is altijd razend hoog, zonder nu direct in een bebop vibe te verzanden. Een muzakdeuntje als Besame Mucho (jak...) kan zo na 1.15 minuten losbarsten in een geweldige improvisatie, waar je de suffe melodie die de basis van het nummer vormt nauwelijks meer terughoort. Alleen op het eind nog effe. Miles Mode krijgt ook een fijne herbewerking en het titelnummer is tenslotte echt een dijk van een compositie. Heel anders dan zijn fusion gerommel alla Miles Davis van begin jaren '70. Dit bevalt me vele malen beter.

Opgenomen in Studio 44 in Monster, vandaar de Nederlandse Miss op de cover en de Nederlandse pianist Rob Van Den Broeck en de Nederlandse bassist Harry Emmery in de line-up. Al met al wordt hier een heel puike sessie neergezet. Japanse uitgave, dus loepzuiver. 5 sterren.